Test Krimsky’ego jest rozszerzeniem oceny odruchu rogówkowego (w praktyce powiązanej z próbą Hirschberga). Jego celem nie jest jedynie zauważenie asymetrii odruchów, ale także przybliżone skwantyfikowanie odchylenia przez neutralizację pryzmatami.
Dlatego w teście Krimsky’ego używa się listwy pryzmatycznej (zestawu pryzmatów o rosnącej mocy). Dobiera się taką moc pryzmatu, aby przemieścić obraz/odruch w sposób kompensujący odchylenie i uzyskać możliwie symetryczne położenie odruchów. To właśnie pryzmaty pozwalają przejść od oceny jakościowej do ilościowej (w jednostkach pryzmatycznych).
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych grup badań, dlatego nie są właściwe dla testu Krimsky’ego:
- Pałeczka Maddoxa (pręt/pałeczka Maddoxa) jest klasycznym narzędziem testów dysocjacyjnych do ujawniania i oceny heteroforii oraz ustawienia oczu na podstawie subiektywnej percepcji linii/punktu, a nie do neutralizacji odruchu rogówkowego.
- Okulary polaryzacyjne stosuje się typowo w badaniach widzenia obuocznego i stereopsji (separacja bodźców dla każdego oka przez polaryzację), a nie w próbie opartej na odruchu rogówkowym.
- Okulary czerwono-zielone (filtry barwne) służą do rozdzielenia obrazów dla oczu w testach sensorycznych lub ocenie dwojenia, ale same w sobie nie umożliwiają neutralizacji odruchu rogówkowego pryzmatami.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli pytanie dotyczy Krimsky’ego i pomiaru/neutralizacji, myśl o pryzmatach; jeśli dotyczy Maddoxa, myśl o dysocjacji i subiektywnej odpowiedzi pacjenta; a filtry (polaryzacyjne, czerwono‑zielone) kojarz głównie z testami sensorycznymi.
