Pytanie dotyczy chorób dietozależnych kojarzonych z nadmiernym spożyciem tłuszczów zwierzęcych w stosunku do potrzeb organizmu. W praktyce żywieniowej szczególne znaczenie ma nadmiar tłuszczów nasyconych i cholesterolu, które często towarzyszą produktom pochodzenia zwierzęcego (np. tłuste mięsa, wędliny, smalec, masło).
Dlaczego "cukrzyca"?
W klasycznym ujęciu dydaktycznym cukrzyca (zwłaszcza typu 2) jest łączona przede wszystkim z ogólną nadwyżką energii, otyłością, małą aktywnością fizyczną i jakością całej diety, a nie z samym nadmiarem tłuszczów zwierzęcych jako pojedynczym czynnikiem. Dlatego w takim zestawie odpowiedzi jest traktowana jako opcja "niebędąca efektem" nadmiaru tłuszczu zwierzęcego wprost.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Otyłość – nadmiar tłuszczu w diecie zwiększa kaloryczność jadłospisu. Gdy podaż energii przewyższa potrzeby, rośnie masa ciała i ilość tkanki tłuszczowej. To typowy, bezpośredni skutek długotrwałej nadwyżki energetycznej.
- Miażdżyca – dieta bogata w tłuszcze nasycone może pogarszać profil lipidowy (m.in. sprzyjać niekorzystnym zmianom stężeń lipidów), co jest jednym z czynników ryzyka rozwoju zmian miażdżycowych w naczyniach.
- Nadciśnienie tętnicze – często współwystępuje z otyłością i nieprawidłową dietą. Nadmiar tłuszczów zwierzęcych bywa elementem wzorca żywieniowego sprzyjającego zwiększeniu masy ciała i pogorszeniu stanu układu krążenia, co może podnosić ryzyko nadciśnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o "zbyt dużej ilości tłuszczów zwierzęcych", najpierw łącz to z konsekwencjami sercowo-naczyniowymi i otyłością. Choroby, które są silnie wieloczynnikowe i nie wynikają typowo z jednego składnika (jak cukrzyca), częściej bywają odpowiedzią "nie".
