Skrót "p.o." stosowany w zapisie recepturowym jest skrótem łacińskim od wyrażenia per os, czyli "przez usta". W praktyce oznacza to, że lek ma być podany doustnie (najczęściej w postaci tabletki, kapsułki, syropu lub roztworu do połknięcia).
Znajomość tego typu skrótów jest ważna, ponieważ na recepcie lub w zaleceniach pozabiegowych mogą pojawiać się krótkie zapisy dotyczące sposobu przyjmowania leku. Pomyłka w interpretacji drogi podania może prowadzić do niewłaściwego zastosowania preparatu, a w konsekwencji do braku efektu terapeutycznego lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Dożylną." odnosi się do podania do żyły (iniekcja lub wlew). To inna droga niż doustna i nie jest oznaczana skrótem p.o.
- "Dojelitową." może kojarzyć się z podaniem do przewodu pokarmowego, ale w języku praktycznym i egzaminacyjnym "p.o." nie jest opisywane jako dojelitowe, tylko właśnie jako doustne (per os). Utożsamienie tych pojęć jest częstym źródłem błędów.
- "Domięśniową." oznacza wstrzyknięcie do mięśnia (iniekcja). To również droga pozajelitowa, niezgodna z p.o.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz skróty łacińskie, najpierw rozwiń je w myślach (np. per os), a dopiero potem dopasuj do polskiej nazwy drogi podania. To zmniejsza ryzyko zgadywania na podstawie skojarzeń.
