W fleksografii stosuje się formę drukową typu wypukłego – elementy drukujące są wyniesione ponad tło (relief). Najczęściej jest to forma elastyczna, wykonywana z fotopolimeru lub gumy, przeznaczona do pracy na cylindrach formowych. W praktyce rozpoznaje się ją po tym, że nie jest "gładką płytą" i nie przypomina siatki, tylko ma wyraźnie ukształtowane pola drukujące.
Odpowiedź "Fleksograficzną." jest właściwa, jeżeli na zdjęciu widać typowe cechy takiej formy: elastyczny materiał oraz relief odpowiadający grafice. To właśnie geometria (wypukłość) i materiał są kluczowe w odróżnieniu fleksografii od innych metod.
- Odpowiedź "Sitodrukową." jest błędna, gdyż w sitodruku formą jest siatka (tkanina/metal z oczkami), często naciągnięta na ramę. Charakterystyczne są regularne oczka i konstrukcja "ekranu", a nie ciągła elastyczna płyta z reliefem.
- Odpowiedź "Tampondrukową." nie pasuje, ponieważ w tampondruku rozróżnia się cliché (matrycę) i tampon silikonowy. Sama forma (cliché) jest zwykle sztywna i pracuje w innej konfiguracji niż typowa płyta fleksograficzna na cylindrze; kluczową rolę odgrywa też tampon jako element pośredni.
- Odpowiedź "Offsetową." jest nieprawidłowa, bo offset wykorzystuje formę zasadniczo płaską (różnice drukujące/niedrukujące wynikają z własności chemicznych powierzchni, a nie z reliefu). Jeśli na fotografii widać wypukłe elementy, nie jest to typowa płyta offsetowa.
Wskazówka egzaminacyjna: przy identyfikacji na zdjęciach najpierw ustal, czy forma jest siatką (sito), płaska (offset), czy ma relief (fleksografia, a czasem inne techniki). Dopiero potem oceniaj materiał i sposób użytkowania formy.
