W schemacie drabinkowym (LD) warunek załączenia cewki wyjściowej (np. Q1) wynika z tego, czy istnieje ciągłość logiczna od lewej do prawej szyny zasilania w danym "szczeblu" (rung).
Kluczowe reguły tłumaczenia LD na algebrę Boole’a są proste:
- Połączenie szeregowe styków oznacza, że wszystkie warunki muszą być spełnione jednocześnie, czyli odpowiada operatorowi AND (w zapisie: "·").
- Połączenie równoległe (rozgałęzienie na dwie lub więcej ścieżek) oznacza, że wystarczy spełnienie warunków na dowolnej ścieżce, czyli odpowiada operatorowi OR (w zapisie: "+").
Jeżeli w badanym fragmencie programu istnieją dwie równoległe gałęzie prowadzące do Q1, to całkowity warunek jest sumą logiczną warunków gałęzi. W pierwszej gałęzi występuje szeregowe spełnienie I1, I2 i I4, co daje iloczyn I1·I2·I4. W drugiej gałęzi warunkiem jest jednoczesne spełnienie I1 i I3, czyli I1·I3. Ponieważ gałęzie są równoległe, wyjście załączy się, gdy spełniony będzie pierwszy lub drugi iloczyn: I1·I2·I4 + I1·I3.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wyrażenie (I1 + I2 + I4)·I3 sugeruje, że I3 jest warunkiem wspólnym w szeregu, a I1/I2/I4 są równoległe przed nim. To odpowiada innej topologii rzędu niż typowe dwie gałęzie "(I1·I2·I4) + (I1·I3)".
- Wyrażenie I1·I2 + I4·I3 "rozrywa" pierwszą gałąź: zamiast wymagać jednocześnie I1, I2 i I4, dopuszcza spełnienie tylko I1 i I2 bez I4, co zmienia warunek zadziałania.
- Wyrażenie I1·I3 + (I2 + I4) jest niespójne z logiką rzędu, bo człon (I2 + I4) nie jest powiązany z I1 jako wspólnym warunkiem ścieżki przewodzenia; w LD taki "luźny" OR zwykle nie występuje bez odpowiedniego włączenia w strukturę gałęzi.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zaznacz na rysunku gałęzie równoległe (OR), a dopiero potem w każdej gałęzi wypisz styki w szeregu (AND). Na końcu połącz gałęzie znakiem "+".
