KWALIFIKACJA MED13 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 37.
Która grupa pomocy ma zastosowanie w technice makramy?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Makrama to technika rękodzielnicza polegająca na wiązaniu sznurków i nici w węzły, aby tworzyć dekoracje lub przedmioty użytkowe. Dlatego właściwą grupą pomocy są materiały włókiennicze (sznurki, nici, mulina) oraz dodatki, np. koraliki. Pozostałe zestawy dotyczą innych technik (klejenie, muzykoterapia, rysunek).

Pełne wyjaśnienie:

Makrama jest techniką prac ręcznych opartą na wiązaniu węzłów z użyciem sznurków, nici lub podobnych materiałów włókienniczych. W terapii zajęciowej wykorzystuje się ją m.in. do ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, planowania sekwencji czynności oraz cierpliwości i koncentracji.

Odpowiedź "Sznurki, nici, mulina, koraliki." jest trafna, ponieważ zawiera materiały typowe dla makramy: elementem bazowym są sznurki/nici, a koraliki mogą pełnić funkcję dekoracyjną lub obciążającą splot (zależnie od projektu).

Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych aktywności:

  • "Klej, drut, bejca." kojarzy się z pracami konstrukcyjnymi, florystycznymi lub wykończeniowymi (np. łączenie, modelowanie, barwienie/impregnacja), a nie z wiązaniem węzłów ze sznurka.
  • "Puszki szmerowe, dzwonki melodyczne." to pomoce stosowane w stymulacji słuchowej i zajęciach muzycznych; nie stanowią materiału do wykonania pracy w makramie.
  • "Arkusze szarego papieru, flamastry, kolorowa kreda." są typowe dla technik plastycznych (rysunek, szkic, praca na papierze), a nie dla techniki sznurkowej.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się makrama, szukaj odpowiedzi związanych z materiałami włókienniczymi oraz węzłami (sznur, kordonek, mulina). Instrumenty, papier czy kleje zwykle oznaczają inną technikę zajęciową.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Makrama to technika rękodzielnicza polegająca na wiązaniu węzłów ze sznurków i nici. W terapii zajęciowej bywa używana do ćwiczenia motoryki małej, koordynacji wzrokowo-ruchowej i planowania sekwencji czynności, a także jako aktywność relaksacyjna.
Najczęściej potrzebujesz sznurka lub nici (np. kordonek, mulina, sznurki bawełniane) oraz elementu, do którego mocujesz pracę (kółko, patyk, baza). Dodatkowo stosuje się ozdoby, np. koraliki. Wybór grubości dopasuj do sprawności manualnej uczestnika.
Makrama opiera się na węzłach, więc materiał musi być giętki, wytrzymały i "trzymać" splot. Papier i przybory rysunkowe pasują do technik plastycznych, ale nie pozwalają na stabilne wiązanie węzłów. Sznurki i nici umożliwiają powtarzalny trening chwytu i napięcia.
W makramie kluczowe jest wiązanie (węzły, sploty) bez konieczności klejenia czy zbrojenia drutem. Techniki z klejem/drutem to zwykle konstrukcje przestrzenne, kolaż, florystyka lub modelowanie. Jeśli materiały bazowe to sznurki i węzły, najczęściej chodzi o makramę.
Nie, koraliki są dodatkiem opcjonalnym. Mogą pełnić funkcję dekoracyjną, urozmaicać fakturę lub pomagać w motywacji uczestnika (widoczny efekt). W zadaniach egzaminacyjnych koraliki często pojawiają się jako przykład akcesoriów do sznurków, ale sama makrama może być wykonana bez nich.
Makrama wspiera motorykę małą (precyzja palców), koordynację wzrokowo-ruchową, siłę i kontrolę napięcia dłoni oraz umiejętność podążania za instrukcją krok po kroku. Dodatkowo może rozwijać koncentrację i wytrwałość, bo sploty wymagają powtarzalności i kontroli błędów.
Częsty błąd to mylenie technik i wybieranie zestawu materiałów "ogólnie plastycznych" (papier, flamastry) albo "konstrukcyjnych" (klej, drut), zamiast włókienniczych. Inny błąd to wybór pomocy do stymulacji sensorycznej (dzwonki, puszki), bo brzmią terapeutycznie, ale nie służą do wiązania.
Makrama jest dobrym wyborem, gdy celem jest trening chwytu, koordynacji i cierpliwości oraz gdy uczestnik lubi czynności powtarzalne i wyciszające. Sprawdza się też w pracy nad planowaniem sekwencji. Trudność można stopniować: od prostych węzłów po złożone wzory.
Im mniejsza sprawność manualna, tym lepiej zacząć od grubszego sznurka, bo łatwiej go chwycić i kontrolować węzły. Przy lepszej precyzji można przejść na cieńsze nici (np. mulinę), co zwiększa trudność i dokładność pracy. Zawsze testuj próbkę węzła przed rozpoczęciem zajęć.
Może być bezpieczna, ale wymaga nadzoru i dostosowania. Ryzyka to m.in. plątanie długich sznurków, nadmierne zaciskanie węzłów bez kontroli siły oraz drobne elementy (koraliki) przy zagrożeniu połknięcia. Pomaga skrócenie odcinków, proste wzory i jasne zasady pracy.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Makrama to technika rękodzielnicza polegająca na wiązaniu sznurków i nici w węzły, aby tworzyć dekoracje lub przedmioty użytkowe."

Źródła:

  • Encyclopaedia Britannica: "Macramé" (opis techniki wiązania sznurków) https://www.britannica.com/art/macrame (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (pl): "Makrama" (ogólny opis techniki i materiałów) https://pl.wikipedia.org/wiki/Makrama (dostęp: 2026-03-01)
  • The Spruce Crafts: "Macramé Supplies" (przegląd podstawowych materiałów: cords, beads itp.) https://www.thesprucecrafts.com/what-is-macrame-4173794 (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z terapii zajęciowej: dział "techniki rękodzielnicze i pracownia manualna"
  • Instrukcje i atlasy węzłów makramowych (podstawowe sploty i wiązania)
  • Materiały metodyczne dotyczące usprawniania motoryki małej w terapii zajęciowej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego