W terapii zajęciowej "tablica do ćwiczeń" z różnymi elementami manipulacyjnymi (np. gałki, zamki, klamry, śruby, kółka, przesuwki) jest narzędziem ukierunkowanym na ćwiczenia manualne. Jej głównym celem jest usprawnianie motoryki małej: chwytu, siły funkcjonalnej dłoni, precyzji, koordynacji ręka–oko oraz płynności ruchów palców. Tego typu pomoc wymusza aktywne działanie pacjenta (chwytanie, przekręcanie, zapinanie, przesuwanie), czyli pracę mięśni i kontrolę ruchu.
Odpowiedź "biernych" jest nieprawidłowa, ponieważ ćwiczenia bierne polegają na wykonywaniu ruchu przez terapeutę lub urządzenie bez aktywnej pracy mięśni pacjenta. Sama obecność tablicy manipulacyjnej zwykle zakłada czynny udział i samodzielną manipulację.
Odpowiedź "orientacji przestrzennej" może kusić, bo przy manipulacji występuje element percepcji, jednak zasadniczym celem tablic tego typu jest trening ręki, a nie zadania stricte z zakresu orientacji w schemacie ciała czy relacji przestrzennych (które częściej realizuje się przez układanki przestrzenne, mapy, zadania w przestrzeni sali).
Odpowiedź "kompetencji poznawczych" także bywa myląca, bo pacjent musi rozumieć polecenia. Jednak trening poznawczy to zwykle ćwiczenia pamięci, uwagi, funkcji wykonawczych czy rozwiązywania problemów. W tablicy manipulacyjnej komponent poznawczy jest pomocniczy, a dominują wymagania manualne i sensomotoryczne.
Na egzaminie warto zadać sobie pytanie: czy pomoc wymaga precyzyjnego chwytu i manipulacji? Jeśli tak, najczęściej chodzi o ćwiczenia manualne.
