W pracowni stolarskiej uczestnik terapii zajęciowej ma kontakt z typowymi zagrożeniami: ostrymi narzędziami ręcznymi (np. piły, dłuta), elektronarzędziami (np. wiertarki, szlifierki) oraz materiałami chemicznymi (kleje, lakiery, bejce). Z tego powodu kwalifikacja do zajęć powinna uwzględniać nie tylko możliwości funkcjonalne, ale też ryzyko nagłego zdarzenia i skutki ewentualnego wypadku.
Odpowiedź "Uczulenie na kleje i zaburzenia równowagi." wskazuje dwie grupy problemów szczególnie krytyczne w tym środowisku:
- Uczulenie na kleje – ekspozycja na substancje chemiczne może wywołać reakcję alergiczną (kontaktową lub wziewną). W warunkach pracowni, gdzie kleje są elementem procesu technologicznego, ryzyko ekspozycji jest realne.
- Zaburzenia równowagi – w pracy z narzędziami ryzyko upadku, utraty kontroli nad narzędziem lub niekontrolowanego ruchu jest szczególnie niebezpieczne. Nawet krótkotrwałe zachwianie równowagi może skutkować poważnym urazem.
Pozostałe odpowiedzi opisują stany, które często oznaczają ograniczenia funkcjonalne, ale same w sobie nie muszą automatycznie wykluczać udziału. "Stan po urazie mózgu z afazją ruchową." dotyczy przede wszystkim komunikacji/ekspresji mowy, co nie przesądza o braku możliwości bezpiecznej pracy, jeśli pozostałe funkcje są wystarczające i zapewniona jest właściwa organizacja instruktażu. "Stan po amputacji kończyny dolnej bądź jej niedowład." może wpływać na lokomocję i stabilność, jednak często możliwe jest dostosowanie pozycji pracy, tempa i zakresu czynności do możliwości. "Przykurcze dłoni i ograniczona ruchomość w stawach barkowych." ograniczają sprawność manualną, ale zwykle kierują raczej do doboru innych technik, narzędzi lub zadań niż do całkowitego wykluczenia.
Na egzaminie warto pamiętać o logice doboru odpowiedzi: "bezwzględne przeciwwskazanie" najczęściej wiąże się z czynnikiem, który może doprowadzić do nagłego, groźnego zdarzenia w środowisku o podwyższonym ryzyku (chemikalia, ostre narzędzia, maszyny), a nie tylko z utrudnieniem wykonania zadania.
