Wywiad z pacjentem jest jednym z podstawowych źródeł informacji o ograniczeniach funkcjonowania. Jeżeli w trakcie rozmowy ujawnia się trudność z koncentracją uwagi, to jest to przesłanka, aby w terapii zajęciowej zaplanować działania wspierające właśnie ten obszar, ponieważ uwaga warunkuje wykonanie wielu czynności (np. dokończenie zadania, przestrzeganie sekwencji kroków, bezpieczeństwo podczas czynności).
Odpowiedź "Skupić się na poprawie zdolności koncentracji uwagi pacjenta" jest zgodna z logiką planowania terapii: najpierw identyfikuje się problem, a następnie dobiera cel i interwencję. W praktyce może to oznaczać m.in. dopasowanie długości i trudności aktywności, wprowadzanie przerw, ograniczanie rozpraszaczy w otoczeniu oraz uczenie strategii podtrzymywania uwagi.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do informacji z wywiadu?
- "Skupić się na poprawie zdolności motorycznych pacjenta" – może być ważne, ale nie wynika bezpośrednio z podanej trudności; w pytaniu brak danych o deficytach ruchowych.
- "Skupić się na poprawie zdolności czytania i pisania pacjenta" – są to umiejętności szkolne/edukacyjne; trudność z koncentracją może wpływać na naukę, ale nie oznacza automatycznie potrzeby treningu czytania i pisania jako priorytetu.
- "Skupić się na poprawie zdolności społecznych pacjenta" – kompetencje społeczne również mogą współwystępować z problemami uwagi, jednak bez dodatkowych informacji byłoby to nieuzasadnione przesunięcie celu.
W zadaniach egzaminacyjnych warto kierować się zasadą: cel terapii ma wynikać z rozpoznanego ograniczenia i wpływu na wykonanie czynności. Jeśli w treści pojawia się konkretny deficyt (tu: koncentracja uwagi), najbardziej adekwatna odpowiedź będzie odnosiła się dokładnie do niego.
