W klasyfikacji Kennedy’ego rozróżnia się typy braków częściowych w łuku zębowym według położenia luk i tego, czy są one ograniczone zębami, czy też są brakami skrzydłowymi (z brakiem zębów w odcinku tylnym bez zęba graniczącego od strony dystalnej).
Klasa III to sytuacja, w której występuje luka zębowa ograniczona zębami z obu stron: ząb (lub zęby) znajdują się zarówno przed brakującym odcinkiem, jak i za nim. Taki brak bywa nazywany brakiem "ograniczonym" i odróżnia się od braków skrzydłowych tym, że istnieje tylne ograniczenie luki przez ząb własny.
Dlatego, wybierając prawidłową ilustrację, należy szukać schematu, na którym:
- brak nie znajduje się na końcu łuku (nie jest "otwarty" dystalnie),
- widać ząb filarowy po stronie mezjalnej i dystalnej luki,
- układ nie przedstawia pojedynczej luki obejmującej cały odcinek przedni przechodzący przez linię pośrodkową.
Odpowiedzi niepoprawne zwykle odpowiadają innym klasom: brak skrzydłowy jednostronny sugeruje klasę II, brak skrzydłowy obustronny sugeruje klasę I, a brak w odcinku przednim przechodzący przez linię pośrodkową odpowiada klasie IV. W klasie III kluczowe jest podwójne ograniczenie luki przez zęby po obu jej stronach.
Na egzaminie warto przyjąć nawyk: najpierw sprawdzić, czy braki są dystalnie nieograniczone (wtedy to klasa I lub II), a dopiero jeśli nie, rozważyć klasę III lub IV.
