Inwentaryzacja ma na celu ustalenie rzeczywistego stanu składników majątkowych oraz porównanie go ze stanem wynikającym z ewidencji. Gdy dochodzi do przekazania składników majątkowych innej firmie (albo szerzej: zmiany podmiotu/strony odpowiedzialnej za mienie), właściwym trybem jest inwentaryzacja zdawczo-odbiorcza. W praktyce wiąże się to z przygotowaniem dokumentacji, która potwierdza, co dokładnie zostało przekazane, w jakiej ilości i w jakim stanie.
Odpowiedź "Zdawczo-odbiorczą." jest poprawna, ponieważ ten rodzaj inwentaryzacji jest powiązany z przekazaniem odpowiedzialności za majątek. Dzięki temu można jednoznacznie ustalić, jakie składniki przechodzą do dyspozycji nowego podmiotu oraz ograniczyć spory dotyczące ewentualnych braków lub uszkodzeń ujawnionych po przekazaniu.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisanego przypadku:
- "Nadzwyczajną." wybiera się zwykle wtedy, gdy występuje wyjątkowe zdarzenie wymagające dodatkowego ustalenia stanu (np. podejrzenie nadużyć, szkoda losowa). Sam fakt formalnego przekazania mienia nie przesądza o "nadzwyczajności" trybu.
- "Rozliczeniową." bywa mylona z przekazaniem, bo słowo sugeruje "rozliczenie" między stronami. Jednak w kontekście inwentaryzacji kluczowe jest przekazanie i potwierdzenie stanu mienia, a nie ogólne rozliczenia finansowe.
- "Kontrolną." jest określeniem zbyt ogólnym. Kontrola może dotyczyć wielu obszarów, natomiast w pytaniu chodzi o konkretną procedurę inwentaryzacyjną związaną ze zdaniem i odbiorem składników majątkowych.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać skojarzenie: zmiana odpowiedzialności za mienie → zdanie i odbiór → inwentaryzacja zdawczo-odbiorcza.
