Niedowidzenie (amblyopia) to obniżenie ostrości wzroku bez uchwytnej przyczyny organicznej, wynikające z nieprawidłowej stymulacji w okresie rozwoju widzenia. U dzieci w wieku około 6 lat układ wzrokowy nadal zachowuje plastyczność, dlatego leczenie może być skuteczne.
Okluzja polega na zasłanianiu oka lepiej widzącego (zdrowego), aby wymusić aktywne widzenie okiem niedowidzącym i poprawić jego funkcję. W przedstawionej sytuacji niedowidzenie dotyczy oka prawego, więc właściwym postępowaniem jest okluzja oka lewego. Krótkowzroczność obu oczu koryguje się równolegle okularami, ale sama wada refrakcji nie zmienia zasady: celem jest pobudzenie oka słabszego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Penalizacja do dali oraz penalizacja do bliży to metody "osłabiania" oka lepszego (np. atropiną i/lub zmianą warunków optycznych), stosowane jako alternatywa w określonych sytuacjach klinicznych lub gdy okluzja jest nieskuteczna czy źle tolerowana. W pytaniu wskazano niedowidzenie małego stopnia, gdzie typowo rozważa się okluzję jako metodę podstawową.
- Okluzja oka prawego byłaby błędem, bo dodatkowo ograniczałaby używanie oka już niedowidzącego, zamiast je trenować.
W praktyce czas i schemat okluzji dobiera się indywidualnie (wiek, stopień niedowidzenia, współpraca), a efekty ocenia się w kontrolach, korygując jednocześnie wadę refrakcji.
