KWALIFIKACJA MOD3 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 15.
Którą metodę stopniowania należy zastosować w celu sporządzenia szablonów spódnicy podstawowej w rozmiarach 164/64/88 i 164/72/96 na bazie szablonów tej spódnicy w rozmiarze 164/68/92?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W rozmiarach 164/64/88 i 164/72/96 wzrost (164) pozostaje stały, a zmieniają się obwody (np. pas i biodra).
Dlatego właściwe jest stopniowanie proporcjonalno-obliczeniowe według obwodów przy stałym wzroście. Metoda "według wzrostów" służyłaby do zmiany długości przy stałych obwodach.

Pełne wyjaśnienie:

Zapis rozmiaru w formie 164/68/92 oznacza zestaw podstawowych miar, gdzie 164 to wzrost, a kolejne wartości odnoszą się do obwodów (typowo kluczowych dla dopasowania w talii i biodrach w przypadku spódnicy). W pytaniu podano, że mamy wykonać szablony dla rozmiarów 164/64/88 oraz 164/72/96 na bazie szablonów w rozmiarze 164/68/92.

Najważniejsza informacja doboru metody stopniowania brzmi: wzrost pozostaje taki sam (164), zmieniają się obwody. Skoro długości wynikające ze wzrostu nie powinny ulec zmianie, a zmienić ma się "szerokość" formy (wynikająca z obwodów), właściwe jest zastosowanie stopniowania, które operuje na przyrostach/uby tkach obwodów przy zachowaniu stałej wysokości konstrukcji.

Odpowiedź "Proporcjonalno-obliczeniową według obwodów przy stałym wzroście." jest zgodna z tą logiką: stopniowanie wykonuje się przez obliczeniowe rozłożenie różnic obwodów na odpowiednie miejsca szablonu (np. w obrębie linii talii, bioder, boków), bez zmiany długości charakterystycznych dla wzrostu.

Pozostałe propozycje nie pasują do warunku zadania:

  • "Proporcjonalno-obliczeniową według wzrostów przy stałym obwodzie." – tę metodę wybiera się wtedy, gdy zmienia się wzrost (a więc długości, wysokości odcinków, położenie linii konstrukcyjnych), natomiast obwody mają pozostać takie same. Tu jest odwrotnie.
  • "Grupową." – sama nazwa sugeruje stopniowanie w "grupach" rozmiarów, ale w tym zadaniu chodzi o konkretne przejścia między ściśle wskazanymi rozmiarami przy znanym wymiarze bazowym; nie wynika z treści konieczność doboru metody grupowej.
  • "Promieniową." – w kontekście stopniowania bywa kojarzona z innymi sposobami prowadzenia zmian na formie, jednak w tym zadaniu kluczowa jest jednoznaczna przesłanka: stały wzrost i zmienne obwody, co kieruje do metody proporcjonalno-obliczeniowej według obwodów.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw porównaj, co w zapisie rozmiaru jest identyczne między rozmiarem bazowym a docelowymi (tu: 164), a dopiero potem dobierz metodę stopniowania do wymiarów, które faktycznie się zmieniają (tu: obwody).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To zapis zestawu podstawowych wymiarów sylwetki używany do konstrukcji i stopniowania. Pierwsza liczba zwykle oznacza wzrost, a kolejne odnoszą się do obwodów istotnych dla dopasowania (np. w talii i biodrach dla spódnicy). Kluczowe jest porównanie, które wartości się zmieniają.
Porównaj rozmiar bazowy i docelowy. Jeśli zmienia się pierwsza liczba (wzrost), zwykle modyfikuje się długości i wysokości elementów. Jeśli wzrost jest stały, a zmieniają się pozostałe liczby, trzeba stopniować głównie według obwodów, czyli "na szerokość" formy.
W rozmiarach docelowych i bazowym pierwsza wartość to 164, więc nie ma przesłanki do zmiany długości wynikających ze wzrostu. Zmian wymagają pozostałe wymiary (obwody), dlatego wybiera się metodę, która zachowuje stałe parametry długościowe, a koryguje szerokości.
To sposób stopniowania, w którym różnice między rozmiarami (np. w obwodach) przelicza się na przyrosty/ubytki i rozkłada na odpowiednie miejsca szablonu zgodnie z zasadami konstrukcji. Ma charakter systematyczny: opiera się na liczbowych różnicach i ich proporcjonalnym podziale.
Najczęściej myli się, które liczby w zapisie rozmiaru są wzrostem, a które obwodami, i wybiera metodę "według wzrostu" tylko dlatego, że widzi się dużą liczbę na początku. Drugi błąd to nieuwzględnienie warunku "stałe" vs "zmienne" i wybór metody nawykowo.
Sama w sobie może być kojarzona z określonym sposobem prowadzenia zmian na formie, ale w typowym zadaniu egzaminacyjnym decyduje logika wymiarów: gdy wzrost jest stały, a zmieniają się obwody, właściwsza jest metoda proporcjonalno-obliczeniowa według obwodów. To minimalizuje ryzyko błędu.
Wtedy, gdy trzeba przygotować formę na osoby o innym wzroście, ale o zbliżonych obwodach, czyli zmieniają się długości (np. długość spódnicy, położenie linii bioder), a "szerokość" pozostaje podobna. To sytuacja odwrotna do tej z pytania.
W praktyce porównuje się kluczowe wymiary kontrolne na szablonie (linie talii, bioder, długości, kąty i zgodność punktów kontrolnych). Pomaga też nałożenie szablonów różnych rozmiarów i sprawdzenie, czy przyrosty są logiczne i symetrycznie rozłożone, bez "uciekania" linii.
Ćwicz analizę zapisu rozmiarów: zaznacz, co jest stałe, a co zmienne. Uporządkuj metody: które dotyczą obwodów, które wzrostu, a które wynikają z innego podejścia. Warto robić krótkie zadania: "z rozmiaru bazowego na dwa rozmiary mniejsze i większe" i uzasadniać wybór metody.
Najczęściej koryguje się szerokości w obrębie linii talii i bioder, przebieg szwów bocznych oraz rozmieszczenie zaszewek (lub ich głębokość) tak, aby zachować proporcje dopasowania. Jednocześnie nie zmienia się długości wynikających ze wzrostu, bo wzrost pozostaje stały.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 28% zdających egzamin. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Metoda "według wzrostów" służyłaby do zmiany długości przy stałych obwodach."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z konstrukcji odzieży dotyczące stopniowania
  • Tabele wymiarów odzieżowych stosowane w nauczaniu zawodu
  • Zadania praktyczne: stopniowanie spódnicy podstawowej na sąsiednie rozmiary

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego