Poprawna odpowiedź to tokarka karuzelowa, czyli tokarka o pionowej osi obrotu, przeznaczona głównie do obróbki (toczenia) elementów o dużej średnicy i znacznej masie. W praktyce są to m.in. kołnierze, pierścienie, korpusy, tarcze czy koła o dużych gabarytach. Kluczowe jest to, że detal jest mocowany na stole obrotowym (pełniącym rolę "uchwytu" i jednocześnie elementu wykonującego ruch główny), a narzędzie realizuje posuw poprzez odpowiednie sanie/suport.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Dłutownica jest kojarzona z obróbką kształtową realizowaną ruchem posuwisto-zwrotnym narzędzia (dłutaka). Jej cechą rozpoznawczą jest mechanizm suwaka/dłutaka wykonującego ruch góra–dół (w klasycznych rozwiązaniach) oraz stół do ustawiania przedmiotu, ale bez charakterystycznego dużego stołu obrotowego typowego dla tokarki karuzelowej.
- Frezarka pozioma służy do frezowania, a więc wykorzystuje narzędzie wieloostrzowe (frez) osadzone na wrzecionie. Typowo spotyka się poziome wrzeciono i (w wielu konstrukcjach) podporę/arbor do frezów nasadzanych. Jej układ funkcjonalny i osprzęt różnią się od tokarki: w frezarce ruch główny wykonuje narzędzie, a nie obracający się stół z detalem.
- Strugarka realizuje obróbkę ruchem posuwisto-zwrotnym (zwykle stołu z detalem lub suwaka), stosuje noże strugarskie i jest rozpoznawalna po długim stole oraz prowadnicach przystosowanych do ruchu tam i z powrotem. To odmienna kinematyka niż toczenie na stole obrotowym.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu obrabiarki patrz na to, co wykonuje ruch główny (detal czy narzędzie) oraz jaki jest układ osi (pionowy/poziomy). Tokarka karuzelowa to najczęściej pionowa oś i duży stół obrotowy do ciężkich detali.
