W kuciu swobodnym poszczególne operacje rozpoznaje się po efekcie geometrycznym widocznym na odkuwce oraz po sposobie przyłożenia sił i narzędzia.
Spęczanie (upsetting) polega na tym, że materiał jest ściskany wzdłuż osi, przez co skraca się w kierunku działania siły, a jednocześnie rozpływa się na boki, zwiększając przekrój poprzeczny. Typowym skutkiem jest "pogrubienie" elementu, np. końcówki pręta.
Odpowiedź "wydłużanie" jest błędna, ponieważ w tej operacji dąży się do zwiększenia długości i zmniejszenia przekroju (materiał jest rozciągany/rozklepywany tak, aby "wyszedł w długość").
Odpowiedź "odsadzanie" także bywa mylona ze spęczaniem, bo daje lokalną zmianę przekroju. Różnica polega na tym, że odsadzanie prowadzi do uzyskania wyraźnego stopnia (przejścia między dwoma średnicami/przekrojami) na określonym odcinku, a nie do ogólnego skrócenia i pogrubienia wynikającego ze ściskania osiowego całego (lub znacznej części) fragmentu.
Odpowiedź "dziurowanie" jest niepoprawna, ponieważ ta operacja skutkuje powstaniem otworu (zwykle przy użyciu przebijaka/trzpienia). Jeżeli na rysunku nie ma cech otworu (lub procesu przebijania), nie jest to dziurowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz, że element po operacji jest krótszy i grubszy, w pierwszej kolejności rozważ spęczanie; gdy jest dłuższy i cieńszy – wydłużanie; gdy widać stopień – odsadzanie; gdy widać otwór – dziurowanie.
