Operacja wyciągnięcia obrotowego (czasem nazywana "obrotem" profilu) służy do tworzenia brył, które powstają przez obrót szkicu 2D wokół osi. Typowym efektem są elementy o geometrii osiowo-symetrycznej, np. wałki, tuleje, stożki, kołnierze czy gniazda o kształcie wynikającym z profilu przekroju.
Jeżeli rysunek 1 przedstawia szkic profilu, a rysunek 2 pokazuje bryłę będącą "obróconą" wersją tego profilu (czyli da się wskazać oś obrotu i widać symetrię obrotową), to właściwą operacją jest właśnie wyciągnięcie obrotowe. W praktyce CAD wybiera się profil (zamknięty lub częściowo zamknięty – zależnie od programu) oraz oś obrotu i podaje kąt (np. pełne 360° lub mniejszy).
Odpowiedź "Wyciągnięcie proste" jest nieadekwatna, gdy bryła nie jest wynikiem przesunięcia szkicu w jednym kierunku, tylko wynikiem obrotu. Wyciągnięcie proste daje bryłę o stałym przekroju na całej długości wzdłuż kierunku wyciągnięcia.
Odpowiedź "Przeciągnięcie po krzywej" (sweep) dotyczy sytuacji, w której profil jest "prowadzony" wzdłuż zdefiniowanej ścieżki (krzywej/osi), a geometria wynika z tej ścieżki. Stosuje się je np. do rurek, przewodów, prowadnic o złożonym przebiegu – nie do typowych brył obrotowych.
Odpowiedź "Przeciągnięcie przez przekroje" (loft) wybiera się, gdy bryła powstaje przez płynne połączenie wielu różnych przekrojów (np. okrąg przechodzący w prostokąt). Jeśli w zadaniu jest pojedynczy szkic profilu i bryła ma charakter obrotowy, loft nie jest właściwym narzędziem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy bryła jest osiowo-symetryczna. Jeśli tak i da się ją opisać jako obrót profilu – wybieraj wyciągnięcie obrotowe. Jeśli ma stały przekrój i powstała "na wprost" – wyciągnięcie proste. Gdy jest ścieżka – sweep. Gdy są różne przekroje – loft.
