W InDesign do zmiany "światła" (czyli odstępu) pomiędzy znakami w konkretnej parze używa się kerningu. Kerning pozwala dopasować odległość między dwoma sąsiadującymi znakami tak, aby odstęp wyglądał optycznie równo. Jest to szczególnie ważne w parach, które mają skośne lub nietypowe kształty (np. litery o przekątnych), bo standardowe odstępy z fontu mogą wyglądać na zbyt duże albo zbyt ciasne.
Odpowiedź "Kerning" jest poprawna, ponieważ odnosi się do precyzyjnej, parowej korekty odstępu. W praktyce projektowej stosuje się ją podczas składu nagłówków, logotypów, dużych rozmiarów pisma oraz w sytuacjach, gdy pojedyncza para znaków "razi" nierównym światłem.
Pozostałe propozycje nie pasują do istoty pytania:
- "Tracking" dotyczy rozstrzelenia (lub ściśnięcia) tekstu równomiernie w całym zaznaczonym fragmencie (np. w całym wyrazie lub akapicie). Zmienia ogólną gęstość składu, ale nie rozwiązuje problemu pojedynczej pary znaków w sposób tak precyzyjny jak kerning.
- "Copying" to operacja kopiowania, czyli powielania treści/elementów, a nie narzędzie typograficzne do kontroli odstępów międzyliterowych.
- "Printing" odnosi się do drukowania (wyjścia na urządzenie drukujące lub eksportu do formy produkcyjnej), a nie do formatowania odstępów w tekście.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie sugeruje zmianę odstępu dla dwóch sąsiadujących znaków, wybieraj kerning. Jeśli chodzi o rozstrzelenie całego zaznaczenia, wtedy właściwym pojęciem jest tracking.
