Zwielokrotnienie (multipleksacja) to technika umożliwiająca przesyłanie wielu strumieni informacji wspólnym medium transmisyjnym. Klucz do poprawnej odpowiedzi stanowi rozpoznanie, w jakiej dziedzinie rozdzielono kanały na rysunku.
Multipleksacja w dziedzinie częstotliwości (FDM) oznacza, że kanały działają równolegle w tym samym przedziale czasu, lecz każdy z nich zajmuje inne pasmo częstotliwości. Na schematach FDM zwykle widać kilka "segmentów" widma: kanały umieszczone są obok siebie w osi częstotliwości (często z pasmami ochronnymi). To właśnie rozdział pasma na niezależne podpasma jest cechą rozstrzygającą.
Odpowiedź "Zwielokrotnienie kodowe" opisuje inną ideę: kanały nie są separowane pasmem ani czasem, tylko kodem (różnymi sekwencjami/kluczami rozpraszającymi). Na rysunkach CDM zwykle akcentuje się nakładanie w tym samym paśmie i czasie, ale z rozdziałem dzięki kodom, a nie "oddzielne okienka" w widmie.
Odpowiedzi "Cyfrową multipleksację w dziedzinie czasu" oraz "Analogowe zwielokrotnienie w dziedzinie czasu" odnoszą się do TDM: kanały są wysyłane kolejno w naprzemiennych szczelinach czasowych, więc na schemacie typowe są ramki, szczeliny i sekwencja kanałów po osi czasu. Samo określenie "cyfrowa/analogowa" nie jest cechą, którą rozpoznaje się z samego faktu, że kanały są rozdzielone w czasie; decyduje właśnie widoczna na rysunku separacja w dziedzinie czasu, a nie częstotliwości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprawdź osie wykresu. Jeśli kanały są "obok siebie" na osi częstotliwości — wybieraj FDM. Jeśli są "jeden po drugim" na osi czasu — wybieraj TDM. Jeśli nakładają się w czasie i paśmie, a rozróżnienie wynika z kodów — rozważ CDM.
