Poprawna odpowiedź to CWDM, ponieważ kluczową wskazówką w pytaniu jest odstęp między kanałami 20 nm oraz liczba kanałów rzędu kilku–kilkunastu w jednym włóknie. CWDM (Coarse Wavelength Division Multiplexing) stosuje szerokie odstępy długości fali, co upraszcza wymagania wobec elementów optycznych (filtrów, laserów) i zwykle obniża koszty wdrożenia w porównaniu do gęstych systemów.
Dlaczego nie "DWDM"? DWDM (Dense WDM) z definicji korzysta z dużo gęstszej siatki kanałów (odstępy liczone w ułamkach nanometra, odpowiadające odstępom częstotliwości w GHz). To pozwala upakować znacznie więcej kanałów, ale nie pasuje do parametru "20 nm", który jest charakterystyczny dla podejścia "coarse".
Dlaczego nie "UWDM"? Skrót ten nie jest powszechnie przyjętą, jednoznaczną nazwą standardowej technologii WDM w kontekście typowych siatek kanałów w telekomunikacji. W pytaniach egzaminacyjnych liczą się nazwy rozpoznawalne i jednoznacznie kojarzone z parametrami siatki (CWDM/DWDM).
Dlaczego nie "OFDM"? OFDM to technika modulacji/multipleksacji w domenie częstotliwości (w ramach jednego kanału transmisyjnego) i jest kojarzona m.in. z systemami radiowymi oraz transmisją w kablu miedzianym/światłowodzie, ale nie opisuje rozdzielania sygnałów na różne długości fali optycznej w stylu WDM. W tym zadaniu chodzi o multipleksację falową w światłowodzie (kanały na różnych lambdach), a nie o podział pasma na ortogonalne podnośne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "20 nm", najczęściej chodzi o CWDM. Gdy mowa o wielu kanałach i bardzo małych odstępach (GHz / ułamki nm) – wtedy rozważa się DWDM. Zawsze dopasuj technologię do odstępu kanałów, a dopiero potem do liczby kanałów i zakresu długości fali.
