W drewnie (także w przypadku modrzewia) twardość jest w praktyce silnie powiązana z gęstością. Intuicyjnie: im więcej substancji drzewnej przypada na jednostkę objętości, tym trudniej o wgniecenie i zarysowanie powierzchni. Z tego powodu, gdy pytanie porównuje kilka wartości gęstości dla tego samego gatunku, najczęściej poprawnym wyborem dla "największej twardości" będzie największa gęstość z zestawu.
Odpowiedź "800 kg/m3" jest właściwa, bo jest to najwyższa z podanych wartości, a więc odpowiada materiałowi o najbardziej "zbitej" strukturze. W praktyce taka cecha przekłada się m.in. na większy opór przy obróbce skrawaniem (większe ryzyko stępienia narzędzia, konieczność kontroli posuwu i jakości ostrza) oraz mniejszą podatność na wgniecenia.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne, ponieważ wskazują mniejszą gęstość, a więc typowo mniejszą twardość:
- "700 kg/m3" – wartość wysoka, ale nadal niższa od 800, więc w porównaniu nie będzie odpowiadała największej twardości.
- "600 kg/m3" – gęstość umiarkowana; w takim porównaniu nie wygrywa z wyższymi wartościami.
- "500 kg/m3" – najniższa z podanych, więc zwykle będzie związana z najniższą twardością w zestawie.
Warto pamiętać o typowej pułapce egzaminacyjnej: zależność "większa gęstość = większa twardość" jest ogólna, ale w rzeczywistych danych liczbowych znaczenie mają wilgotność, kierunek anatomiczny (anizotropia) i metoda pomiaru twardości. Jeżeli w innym zadaniu pojawią się warunki (np. 12% wilgotności), należy je traktować jako kluczowe.
