KWALIFIKACJA BUD18 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 15.
Która wartość odczytu wstecz w pierwszym pomiarze niwelacji reperów powinna znaleźć się w miejscu oznaczonym strzałką?
Ilustracja przedstawia tabelę używaną w kontekście egzaminu zawodowego dla technika geodety, kwalifikacja B34.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odczyt wstecz to odczyt na łacie ustawionej na punkcie o znanej/ustalanej wysokości, wykonywany z danego stanowiska niwelatora jako pierwszy dla tego stanowiska. W miejscu wskazanym strzałką na ilustracji właściwy odczyt odpowiada wartości 1210, czyli zapisowi w milimetrach zgodnie z podziałką łaty.

Pełne wyjaśnienie:

W niwelacji geometrycznej z jednego stanowiska instrumentu wykonuje się obserwacje na łatach ustawionych na punktach terenowych. Kluczowe jest rozróżnienie, czym jest odczyt wstecz i jak go zapisywać.

Odczyt wstecz (często zapisywany jako "WS") to odczyt na łacie postawionej na punkcie, od którego "zaczynamy" dane stanowisko (zwykle na reperze o znanej wysokości albo na punkcie przeniesienia wysokości). Jest to odczyt służący do wyznaczenia wysokości osi celowej (wysokości instrumentu w sensie obliczeniowym). Odczyt "w przód" ("WP") wykonuje się na punkcie, na który przenosimy wysokość.

W tym zadaniu należy odczytać wartość wskazaną strzałką jako odczyt wstecz w pierwszym pomiarze niwelacji reperów. Poprawna odpowiedź to 1210, ponieważ odpowiada dokładnie położeniu kreski odczytowej na podziałce łaty przedstawionej na ilustracji i jest zapisana w typowej konwencji (milimetry).

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • 1000 odpowiadałoby pełnemu 1,000 m i jest typowym "zaokrągleniem wzrokowym" do pełnego metra zamiast dokładnego odczytu z podziałki.
  • 0210 może wynikać z błędnej interpretacji zapisu z wiodącym zerem lub pomylenia metra z częścią setno-milimetrową; nie odpowiada wskazanemu miejscu odczytu.
  • 2000 odpowiadałoby 2,000 m; taki wybór bywa skutkiem pomylenia pola podziałki łaty lub odczytu z niewłaściwego "metra" na łacie.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy pytanie dotyczy odczytu wstecz czy w przód, a dopiero potem przepisuj wartość z łaty. W zapisie trzy- lub czterocyfrowym traktuj wynik jako milimetry, o ile w zadaniu nie podano innej konwencji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odczyt wstecz to odczyt na łacie ustawionej na punkcie odniesienia dla danego stanowiska instrumentu (np. reperze). Służy do wyznaczenia wysokości osi celowej (poziomu instrumentu w sensie obliczeniowym) i jest podstawą dalszych obliczeń różnic wysokości.
Odczyt wstecz wykonuje się na punkcie, od którego "startuje" stanowisko (punkt znany lub kontrolny), a odczyt w przód na punkcie, na który przenosi się wysokość. Pomylenie tych odczytów zmienia znak i sens obliczanej różnicy wysokości.
W praktyce szkolnej i egzaminacyjnej często spotyka się zapis w milimetrach jako liczby całkowite (np. 1210 = 1,210 m). Najważniejsze jest trzymanie jednej konwencji w całym dzienniku niwelacji i zgodność z tym, jak w zadaniu podano odpowiedzi.
Takie zapisy zwykle reprezentują odczyt z łaty wyrażony w milimetrach. Wiodące zero może mylić, ale nie oznacza innej wielkości fizycznej. Na egzaminie należy dopasować zapis do faktycznego miejsca odczytu na podziałce łaty.
Najpierw ustala się, na jakim punkcie stoi łata i jaki jest cel obserwacji z danego stanowiska. Odczyt wstecz dotyczy punktu odniesienia dla stanowiska (zwykle reperu). W zadaniach graficznych pomaga opis "wstecz/w przód" lub strzałka wskazująca właściwe miejsce.
Najczęstsze to: odczyt z niewłaściwego "metra" na łacie, zaokrąglanie do pełnych decymetrów/metrów, przestawienie cyfr w zapisie oraz pomylenie, czy odczyt dotyczy wstecz czy w przód. Pomaga spokojne sprawdzenie: metr–decymetr–centymetr–milimetr.
W typowej metodyce tak: najpierw celuje się na łatę na punkcie odniesienia (wstecz), aby wyznaczyć poziom osi celowej, a dopiero potem na punkt "do przodu". W zadaniach szkolnych taka kolejność bywa przyjmowana jako standard.
Niwelację reperów wykonuje się m.in. przy zakładaniu i kontroli osnowy wysokościowej, przenoszeniu rzędnych na budowie, kontroli osiadań oraz wszędzie tam, gdzie potrzebne są dokładne różnice wysokości. Jest to podstawowa metoda pomiarów wysokościowych.
Stosuje się kontrolę rachunkową: porównuje się sumy odczytów wstecz i w przód, kontroluje znaki i sens różnic wysokości oraz zgodność z zamknięciem ciągu (jeśli jest podane). Dodatkowo pomaga kontrola logiczna: czy odczyty mieszczą się w typowym zakresie pracy łaty.
Ćwicz rozpoznawanie WS/WP na schematach i odczyt z podziałki łaty (różne położenia kreski). Zwracaj uwagę na format zapisu (mm vs m) i powtarzaj typowe procedury: stanowisko–wstecz–w przód–kontrola. Pomaga też rozwiązywanie arkuszy z poprzednich lat.
info

Około 50% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Odczyt wstecz to odczyt na łacie ustawionej na punkcie o znanej/ustalanej wysokości, wykonywany z danego stanowiska niwelatora jako pierwszy dla tego stanowiska."

Materiały:

  • Podręcznik/wykład z geodezji inżynieryjnej: niwelacja geometryczna i dziennik niwelacji
  • Instrukcje i materiały dydaktyczne szkół branżowych dot. niwelacji i odczytu z łaty
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z kwalifikacji BUD.18 dotyczące pomiarów wysokościowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego