W pytaniu prosisz o wskazanie wersji tekstu złożonej zgodnie z zasadami składu. W warstwie tekstowej zadania nie ma jednak treści wariantów A–D (najczęściej są one pokazane na ilustracji jako cztery próbki składu). Bez wglądu w te próbki nie da się rzetelnie uzasadnić, dlaczego akurat jeden wariant jest poprawny, a pozostałe błędne.
Na egzaminach z przygotowania publikacji typowo ocenia się m.in. takie elementy poprawnego składu:
- Spacje i odstępy: brak podwójnych spacji, brak spacji przed znakami interpunkcyjnymi, poprawne odstępy po kropce/przecinku, stosowanie spacji nierozdzielających tam, gdzie nie wolno łamać wiersza (np. w niektórych skrótach i zapisach liczbowych).
- Znaki typograficzne: rozróżnienie łącznika (w złożeniach) od myślnika/pauzy (wtrącenia, zakresy), poprawne cudzysłowy (polskie lub zgodne z przyjętą konwencją), właściwy apostrof i wielokropki.
- Łamanie wierszy i akapity: unikanie "wdów i sierot" (pojedynczych wyrazów na końcu/początku łamu), kontrola dzielenia wyrazów, brak ręcznych złamań wiersza w miejscach, gdzie powinien działać skład automatyczny.
- Interpunkcja i zapisy skrótów: poprawne stosowanie nawiasów, kropek w skrótach, dywizów w numerach/zakresach, oraz konsekwencja zapisu w całym tekście.
Jak analizować takie zadanie na egzaminie? Najpierw porównaj warianty pod kątem "twardych" reguł (spacje, znaki, łamanie wierszy), a dopiero potem oceniaj estetykę (np. równość szarości łamu). W wersjach błędnych zwykle pojawiają się typowe pułapki: podwójne spacje, zły znak myślnika, spacja przed przecinkiem/kropką, lub pojedynczy spójnik na końcu wiersza.
Jeżeli chcesz, mogę przygotować precyzyjne uzasadnienie wyboru, ale potrzebuję treści opcji A–D albo obrazu z próbkami składu.
