W planowaniu wielkości zakupu w firmie handlowej kluczowe jest ustalenie, ile towaru musi zostać dokupione, aby pokryć planowaną sprzedaż i jednocześnie osiągnąć wymagany stan zapasu (np. zapas minimalny lub zapas na koniec okresu).
Metoda bilansowa opiera się na idei bilansu: zestawia się zasoby i potrzeby. W praktyce wykorzystuje się układ typu: zapas początkowy + planowane przyjęcia (w tym zakup) − planowane rozchody (sprzedaż) = zapas końcowy. Gdy znane są wszystkie pozostałe wielkości, można obliczyć brakującą, czyli wielkość zakupu. Taki sposób rozumowania jest typowy dla gospodarki magazynowej i zaopatrzenia.
Odpowiedź "Sieciową" odnosi się do metod sieciowych (np. planowania przebiegu prac i zależności między zadaniami), które służą raczej do harmonogramowania projektów niż do wyznaczania ilości zakupu na podstawie stanów magazynowych.
Odpowiedź "Stałych proporcji" pasuje do sytuacji, gdy zakupy ustala się jako stały procent lub stałą relację do innej wielkości (np. sprzedaży), ale nie jest to bilansowanie stanów i przepływów zapasu.
Odpowiedź "Tendencji rozwojowej" kojarzy się z prognozowaniem trendu (trend analysis) na podstawie danych z przeszłości. To metoda przewidywania popytu/sprzedaży, a nie bezpośredni bilans zapasu, o ile nie jest to jedyny element opisu zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w materiale pojawia się zestawienie "stan początkowy, przychody, rozchody, stan końcowy" albo konieczność domknięcia brakującej wartości, rozpoznawaj podejście bilansowe.
