W diecie wegetariańskiej kluczowe jest niewłączanie mięsa i ryb do jadłospisu. W praktyce organizacji usług turystycznych oznacza to, że przy proponowaniu posiłków grupie trzeba wybierać dania, które w typowej recepturze nie zawierają składników mięsnych ani mięsnych dodatków (np. boczku, kiełbasy, podrobów).
Odpowiedź "Chłodnik." jest właściwa, ponieważ chłodnik to zwykle zimna zupa przygotowywana na bazie nabiału (np. kefiru, jogurtu) oraz warzyw (np. ogórka, buraków, zieleniny). W standardowym rozumieniu jest to propozycja zgodna z dietą wegetariańską, o ile nie dodaje się do niej składników mięsnych.
Pozostałe potrawy nie pasują do diety wegetariańskiej, bo są typowo związane z mięsem:
- "Musakę." często przygotowuje się jako zapiekankę z dodatkiem mięsa (w wielu popularnych wersjach), więc nie jest bezpieczną propozycją dla wegetarian bez wyraźnego doprecyzowania wersji dania.
- "Kaszankę." to wyrób wędliniarski z produktów pochodzenia zwierzęcego, więc z definicji nie jest wegetariański.
- "Kwaśnicę." w typowej kuchni regionalnej bywa gotowana na mięsie lub z dodatkiem wędzonki, więc nie spełnia warunku diety wegetariańskiej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy dietach specjalnych najpierw odrzuć potrawy będące wędliną/wyrobem mięsnym, a przy zupach i zapiekankach sprawdź, czy tradycyjnie nie używa się wywaru mięsnego lub mięsa w farszu. W turystyce warto też dopytać o odmianę potrawy (np. wersja wegetariańska) zamiast zakładać skład na podstawie nazwy.
