Ogród skalny (skalniak) to kompozycja, w której rośliny muszą dobrze znosić specyficzne warunki: przepuszczalne podłoże, częste przesychanie, nagrzewanie się kamieni oraz ograniczoną ilość próchnicy. Dlatego dobiera się tam zwykle rośliny niskie, zwarte, często zadarniające lub poduszkowe, które estetycznie wypełniają szczeliny i przestrzenie między kamieniami.
Funkia sina (Hosta) jest byliną kojarzoną głównie z rabatami w półcieniu lub cieniu. W praktyce ogrodniczej wymaga zwykle podłoża bardziej żyznego i równomiernie wilgotnego niż typowy, suchy skalniak. Z tego powodu jest na ogół uznawana za gatunek mniej odpowiedni do klasycznego ogrodu skalnego nastawionego na rośliny sucholubne.
Pozostałe rośliny są typowymi przykładami do obsadzania skalniaków:
- Floks szydlasty – niska bylina tworząca zwarte kobierce, często stosowana na murki i skarpy, dobrze znosi słońce i przepuszczalne podłoże.
- Zawciąg nadmorski – roślina kępkowa, dobrze sprawdzająca się w miejscach suchszych i nasłonecznionych; bywa używana w kompozycjach żwirowych i skalnych.
- Gęsiówka kaukaska – roślina okrywowa, chętnie sadzona w ogrodach skalnych i na obrzeżach murków, znosząca stanowiska słoneczne i umiarkowanie suche.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Bo wszystkie trzy gatunki są powszechnie opisywane jako przydatne na skalniaki (pokrój niski/okrywowy, dobre znoszenie przepuszczalnej gleby). Najczęstsza pułapka egzaminacyjna polega na tym, że uczeń kojarzy "roślinę ozdobną do ogrodu" bez analizy wymagań siedliskowych. W tego typu pytaniach warto szybko porównać: wysokość/pokrój, odporność na suszę oraz preferencję słońce–cień.
