W Eurokodzie 2 (PN-EN 1992-1-1) stal zbrojeniowa jest opisywana m.in. przez klasę ciągliwości, która określa zdolność stali do bezpiecznego odkształcania się bez gwałtownego zniszczenia. W praktyce wyróżnia się klasy A, B i C, gdzie klasa A oznacza najniższą ciągliwość, a klasa C – najwyższą.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "B500A": oznaczenie to wskazuje stal o granicy plastyczności rzędu 500 MPa oraz klasie ciągliwości A, czyli z najniższymi wymaganiami dotyczącymi odkształcenia (w porównaniu z klasami B i C). Jest to istotne w żelbecie, ponieważ większa ciągliwość zwykle oznacza lepsze "ostrzeżenie" konstrukcji przed zniszczeniem i większą zdolność redystrybucji naprężeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "B500B" odnosi się do klasy B, czyli stali o średniej ciągliwości. To bardzo częste zbrojenie w praktyce, ale nie spełnia warunku "najniższej".
- "B500SP" jest stosowane jako stal o wyższej ciągliwości (klasa C w ujęciu dydaktycznym używanym w branży). Zatem nie może być odpowiedzią na pytanie o najniższą ciągliwość.
- "RB500W" to oznaczenie historyczne/wycofywane w praktyce produkcyjnej; nie jest standardowym, aktualnym oznaczeniem klasy ciągliwości wg Eurokodu 2 dla bieżących dostaw zbrojenia. W pytaniu jest dystraktorem sprawdzającym, czy zdający odróżnia aktualne oznaczenia od starszych.
Wskazówka egzaminacyjna: liczba "500" dotyczy przede wszystkim poziomu wytrzymałości (granicy plastyczności), a litera A/B/C – ciągliwości. W tym zadaniu decyduje wyłącznie litera.
