Chordofony to grupa instrumentów, w których źródłem dźwięku jest drgająca struna (np. gitara, skrzypce, altówka, wiolonczela, harfa). Dlatego techniki wykonawcze chordofonów są zwykle związane z:
- sposobem wzbudzenia struny (szarpanie, smyczkowanie, uderzanie),
- pracą obu rąk na gryfie lub strunach,
- kontrolą wysokości i barwy przez nacisk palca, przesunięcia, modulacje itp.
Odpowiedź "Frullato" jest właściwa, ponieważ frullato (znane też jako flutter tonguing) jest techniką artykulacyjną charakterystyczną dla instrumentów dętych, związaną z pracą języka i strumienia powietrza. Nie jest to typowa technika gry na instrumentach strunowych (chordofonach), gdzie dźwięk nie powstaje przez zadęcie.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do technik, które mogą dotyczyć instrumentów strunowych (zwłaszcza gitary):
- "Tapping" polega na pobudzaniu struny przez uderzanie palcami o progi, co jest klasyczną techniką gitarową.
- "Sweeping" (sweep picking) to technika prawej ręki na gitarze, związana z płynnym "zamiataniem" strun kostką przy graniu arpeggiów.
- "Vibrato" to ogólny sposób modulacji wysokości dźwięku, spotykany m.in. w grze smyczkiem i na gitarze (poprzez mikroruchy palca na strunie).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy grupy instrumentów, najpierw ustal, co fizycznie generuje dźwięk (struna, słup powietrza, membrana). Techniki oparte na oddechu/języku zwykle wskazują na instrumenty dęte, a techniki palcowe i kostkowe — na strunowe.
