Firma, która chce skupić się na zarządzaniu produktami i markami, zwykle potrzebuje takiej organizacji, w której centrum uwagi stanowi "co sprzedajemy" (produkty/marki), a nie "jaką funkcję pełnimy" (np. marketing, finanse, produkcja). Temu najlepiej odpowiada struktura dywizjonalna, ponieważ dzieli przedsiębiorstwo na względnie samodzielne jednostki (dywizje) zbudowane wokół produktów, marek, grup asortymentowych albo rynków.
Dlaczego to działa w praktyce?
- Wyraźna odpowiedzialność: każda dywizja może mieć własne cele, budżet i mierniki wyników dla danej marki/produktu.
- Szybsze decyzje: decyzje dotyczące produktu (np. pozycjonowanie, zmiany w ofercie, działania marketingowe) mogą zapadać bliżej "właściciela" produktu.
- Lepsza koordynacja działań: w dywizji łatwiej zgrać marketing, sprzedaż i rozwój produktu wokół jednej marki.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w kontekście priorytetu "produkty i marki":
- Struktura funkcjonalna grupuje pracowników według funkcji (np. dział marketingu, dział finansów). To sprzyja specjalizacji, ale utrudnia zarządzanie wieloma markami naraz, bo priorytety produktowe muszą być uzgadniane między działami.
- Struktura liniowo-sztabowa rozwija układ liniowy o komórki doradcze (sztab). Poprawia wsparcie decyzyjne, ale nie zmienia głównej osi podziału na piony, więc nie jest naturalnie "produktowa".
- Struktura hierarchiczna opisuje przede wszystkim układ zależności służbowych i poziomów kierowania; sama w sobie nie przesądza o orientacji na produkty/marki. Może występować w różnych typach struktur, więc nie jest najlepszą odpowiedzią na wskazany cel.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa produkt, marka, linia produktowa, rynek, segment, często oznacza to, że kluczem jest podział na jednostki zorientowane na ofertę lub klienta, a nie na funkcje wewnętrzne.
