KWALIFIKACJA GIW6 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 30.
Którego typu jest świder wiertniczy przedstawiony na rysunku?
Ilustracja przedstawia dwa rodzaje świdrów wiertniczych, które są używane w geologii do wiercenia otworów w ziemi.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Świder gryzowy rozpoznaje się po ruchomych elementach roboczych: zwykle trzech obrotowych stożkach (gryzach) z zębami lub guzkami. Na rysunku widać właśnie trzy stożki osadzone w ramionach korpusu. Świder PDC i trójpiórowy mają ostrza/pióra stałe, a impregnowany ma matrycę diamentową bez takich stożków.

Pełne wyjaśnienie:

Poprawna jest odpowiedź "Gryzowy.", ponieważ świder gryzowy (roller cone, często trójgryzowy/tricone) ma ruchome stożki robocze osadzone na ramionach korpusu. Charakterystyczne są:

  • trzy symetrycznie rozmieszczone stożki (gryzy),
  • powierzchnia stożków pokryta zębami lub guzkami (np. z węglików spiekanych),
  • mechanizm urabiania skały przez toczenie gryzów i kruszenie/ścieranie (uderzenie + ścinanie).

Odpowiedź "PDC." jest nieprawidłowa, bo świder PDC ma stałe ostrza z kompaktami diamentowymi i nie posiada obrotowych stożków. Jego praca polega głównie na ścinaniu skały, a konstrukcyjnie dominuje korpus z łopatkami i gniazdami na noże.

Odpowiedź "Trójpiórowy." także nie pasuje: świder trójpiórowy ma trzy stałe pióra/łopatki (elementy skrawające), a nie osobne, łożyskowane stożki. Liczba "trzy" bywa myląca, ale o typie decyduje kształt i ruchomość elementów roboczych.

Odpowiedź "Impregnowany." jest błędna, ponieważ świder impregnowany (często w wierceniach w bardzo twardych skałach) ma matrycę z drobnym diamentem i również nie ma trzech stożków. Jego czoło wygląda jak monolityczna powierzchnia robocza, a nie układ oddzielnych gryzów.

W zadaniach egzaminacyjnych najszybciej rozstrzyga cecha: czy są elementy ruchome (stożki/gryzy), czy stałe (ostrza/pióra/matryca). Jeśli widzisz trzy stożki z guzkami — to typowy świder gryzowy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Świder gryzowy to świder z ruchomymi stożkami (gryzami), które toczą się po dnie otworu. Na stożkach są zęby lub guzki, które kruszą i ścierają skałę. Mechanizm urabiania to głównie uderzenie + ścinanie podczas obrotu przewodu wiertniczego.
Szukaj trzech stożków rozmieszczonych symetrycznie na czole świdra. Stożki mają widoczne zęby/guzki i są osadzone w trzech ramionach korpusu. Kluczowa wskazówka: elementy robocze są oddzielne i obrotowe, a nie jednolitą łopatką.
Świder PDC ma stałe ostrza z nożami diamentowymi i urabia skałę głównie przez ścinanie. Świder gryzowy ma ruchome stożki z zębami/guzkami i kruszy skałę przez toczenie gryzów (uderzenie + ścinanie). Najprościej: PDC = brak ruchomych stożków.
"Trójpiórowy" oznacza trzy stałe pióra/łopatki skrawające. "Trójgryzowy" (tricone) oznacza trzy stożki obrotowe na łożyskach. Oba mogą mieć "trzy" elementy, ale różni je geometria i ruchomość: pióra są nieruchome, gryzy się toczą.
Guzki/zęby to elementy urabiające, które kontaktują się ze skałą. Mogą być stalowe lub wykonane jako wkładki z węglików spiekanych. Ich zadaniem jest intensywne kruszenie i rozdrabnianie skały podczas toczenia stożków po dnie otworu, co zwiększa skuteczność wiercenia.
Świder gryzowy stosuje się, gdy potrzebne jest skuteczne kruszenie skały w szerokim zakresie twardości, zwłaszcza gdy konstrukcja z ruchomymi stożkami dobrze radzi sobie z formacjami niejednorodnymi. W praktyce dobór zależy od litologii, oczekiwanej trwałości oraz parametrów wiercenia.
Nie. Świder impregnowany jest zwykle monolityczny i ma matrycę z drobnym diamentem naturalnym lub syntetycznym. Urabia skałę przez ścieranie, a nie przez toczenie stożków. Dlatego na rysunku świdra impregnowanego nie zobaczysz trzech osobnych stożków osadzonych w ramionach.
Najczęściej myli się świder gryzowy z PDC, bo oba mogą wyglądać "agresywnie". Błąd wynika z pomijania cechy rozstrzygającej: ruchome stożki występują tylko w gryzowym. Drugi błąd to sugerowanie się liczbą "trzy" i wybór trójpiórowego mimo braku piór.
Sprawdź, czy elementy robocze są jednolite i stałe (łopatki/ostrza z nożami) czy są to oddzielne stożki. PDC nie ma łożyskowanych stożków i zwykle widać kilka łopatek z rozmieszczonymi nożami. Gryzowy ma wyraźne, osobne stożki z zębami.
Najskuteczniej działa porównywanie zdjęć/rysunków: gryzowy (stożki obrotowe), PDC (łopatki z nożami), trójpiórowy (trzy pióra), impregnowany (matryca). Twórz własne fiszki z cechą "ruchome vs stałe" i ćwicz szybkie wskazanie elementu roboczego, nie nazwy.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 58% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że świder gryzowy rozpoznaje się po ruchomych elementach roboczych: zwykle trzech obrotowych stożkach (gryzach) z zębami lub guzkami.

Źródła:

  • Wikipedia: Roller cone bit — https://en.wikipedia.org/wiki/Roller_cone_bit (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia: Polycrystalline diamond compact (PDC) drill bit — https://en.wikipedia.org/wiki/Polycrystalline_diamond_compact (dostęp: 2026-02-27)
  • DrillingFormulas.com: Types of Drill Bits Used in Oil and Gas Drilling — https://www.drillingformulas.com/types-of-drill-bits/ (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z wiertnictwa geologicznego (rozdziały o narzędziach urabiających)
  • Katalogi producentów świdrów (sekcje: roller cone / PDC / impregnated)
  • Materiały szkoleniowe z identyfikacji osprzętu wiertniczego (fotografie i przekroje świdrów)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego