Gniazdo pod zawias puszkowy to otwór o stosunkowo dużej średnicy wykonywany w materiale drewnopochodnym (np. płyta wiórowa laminowana, MDF, sklejka) w taki sposób, aby puszka zawiasu mogła zostać osadzona na odpowiedniej głębokości. W praktyce oczekuje się możliwie czystej krawędzi i płaskiego (lub prawie płaskiego) dna otworu, aby okucie stabilnie przylegało.
Dlatego właściwym narzędziem jest wiertło puszkowe (często kojarzone z wiertłem Forstnera). Taka geometria ostrzy umożliwia:
- skrawanie obwodowe, które ogranicza wyrywanie włókien na krawędzi,
- wybieranie materiału z dużej powierzchni bez "wciągania" jak przy klasycznym wiertle krętym,
- kontrolę głębokości (np. ogranicznikiem) podczas seryjnego wykonywania gniazd.
Pozostałe typowe wiertła spotykane w stolarstwie mogą być nieodpowiednie do tego zadania: wiertła kręte są dobre do otworów przelotowych, ale zwykle zostawiają stożkowe dno i mogą powodować wyrwania; wiertła pilotujące/centrujące służą do rozpoczęcia wiercenia i ustalenia osi, a nie do wykonania gniazda o dużej średnicy; narzędzia do fazowania lub pogłębiania stożkowego wykonują inne kształty (np. pod łeb wkręta), a nie "puszkę" zawiasu.
W praktyce, niezależnie od maszyny (wiertarka stołowa, wielowrzecionowa, CNC), należy dobrać wiertło przeznaczone do gniazd pod puszkę oraz zadbać o stabilne prowadzenie elementu, właściwe obroty i ograniczenie głębokości, aby nie przebić frontu.
