Analiza granulometryczna (analiza uziarnienia) piasku szklarskiego metodą sitową polega na mechanicznym rozdzieleniu ziaren na frakcje według ich wielkości. W praktyce wykonuje się to przez przesiewanie odważonej próbki przez zestaw sit o stopniowo zmniejszających się oczkach (często w kolumnie sit), zwykle z wykorzystaniem wstrząsarki sitowej, aby zapewnić powtarzalność i skuteczne przesiewanie.
Poprawny wybór to zestaw sit laboratoryjnych do analizy granulometrycznej, ponieważ tylko taki zestaw realizuje kluczową zasadę metody: ziarna większe od oczek pozostają na sicie, a mniejsze przechodzą niżej. Po zakończeniu przesiewania waży się pozostałość na każdym sicie i na tej podstawie określa udział procentowy poszczególnych frakcji, co jest typowym wynikiem badania uziarnienia.
Pozostałe urządzenia (jeśli są pokazane na rysunkach) mogą służyć do innych oznaczeń właściwości surowca, ale nie odpowiadają metodzie sitowej, ponieważ:
- nie wykorzystują zestawu sit o określonych oczkach, więc nie rozdzielają próbki na frakcje,
- mogą mierzyć inne cechy (np. masę, objętość, gęstość, wilgotność lub parametry chemiczne), które nie są bezpośrednio analizą granulometryczną,
- nie pozwalają wprost otrzymać rozkładu uziarnienia w klasach sitowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "metodą sitową", niemal zawsze należy szukać odpowiedzi przedstawiającej kolumnę sit (kilka sit ułożonych jedno na drugim) oraz ewentualnie urządzenie wprawiające sita w drgania. To najszybszy sposób powiązania metody z właściwą aparaturą.
