KWALIFIKACJA CES4 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 11.
Podczas badania skupiska drobnych pęcherzy w próbce szkła o masie 5 g stwierdzono obecność 4 pęcherzyków gazu. Jaka jest ich liczba w przeliczeniu na 100 g szkła?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczba pęcherzyków jest proporcjonalna do masy próbki.
Skoro w 5 g są 4 pęcherzyki, to w 1 g jest 4/5 pęcherzyka. Dla 100 g mnożymy: (4/5)·100 = 80. Zatem w przeliczeniu na 100 g szkła przypada 80 pęcherzyków.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba wykonać przeliczenie proporcjonalne (skalowanie) liczby pęcherzyków z masy próbki 5 g do masy odniesienia 100 g. Zakładamy, że gęstość występowania pęcherzyków w próbce jest stała, więc liczba pęcherzyków rośnie liniowo wraz z masą próbki.

Krok 1: wyznacz "na 1 g".
Skoro w 5 g stwierdzono 4 pęcherzyki, to na 1 g przypada:
4 / 5 = 0,8 pęcherzyka na gram.

Krok 2: przelicz na 100 g.
Masę 100 g traktujemy jako 100 razy większą od 1 g, więc mnożymy wynik "na 1 g" przez 100:
0,8 · 100 = 80.

Wniosek: poprawna jest odpowiedź 80, bo 100 g to dokładnie 20 razy więcej niż 5 g, a więc liczba pęcherzyków też będzie 20 razy większa: 4 · 20 = 80.

Dlaczego pozostałe wartości nie pasują?

  • 70 – typowy błąd rachunkowy (np. omyłkowe przyjęcie mnożnika 17,5 zamiast 20 albo zaokrąglanie w złym miejscu). Wynik nie wynika z prostej proporcji 4 do 5 g.
  • 90 – często pojawia się po błędnym "dociąganiu" wyniku do liczby większej, ale nadal okrągłej; nie odpowiada ani mnożeniu przez 20, ani obliczeniu (4/5)·100.
  • 100 – efekt przywiązania do masy odniesienia 100 g i założenia "1 pęcherzyk na 1 g" bez obliczeń. W danych zadania na 1 g wypada 0,8, nie 1.

Wskazówka egzaminacyjna: przy przeliczeniach "na 100 g" najszybciej policzyć, ile razy 100 g jest większe od masy próbki (tu 100/5 = 20) i pomnożyć liczbę zaobserwowanych nieciągłości przez ten mnożnik.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Użyj proporcji: 100 g jest 20 razy większe niż 5 g (100/5=20). Liczbę pęcherzyków mnożysz więc przez 20: 4·20=80. To najszybsza metoda, bo omija liczenie "na 1 g".
Bo przy jednorodnym materiale przyjmuje się, że wady (np. pęcherze) mają podobną "częstość" występowania w całej objętości/masie. Wtedy podwojenie masy próbki daje średnio podwojenie liczby wad, co pozwala porównywać wyniki między próbkami.
To ujednolicony wskaźnik, który pozwala porównywać próbki o różnych masach. Zamiast raportować "4 pęcherzyki w 5 g", podaje się wartość odniesioną do stałej masy (100 g), co ułatwia zestawienia, kontrolę trendów i ocenę partii produkcyjnych.
Najczęstsze są: pomylenie mnożenia z dzieleniem (np. 4/100 zamiast 4·20), złe policzenie mnożnika 100/5, zaokrąglenie na zbyt wczesnym etapie oraz nieuwzględnienie jednostek (10 g vs 100 g). Warto zawsze sprawdzić: czy wynik rośnie, gdy masa rośnie.
Tak. Najpierw liczysz "na 1 g": 4/5=0,8 pęcherzyka/g. Potem mnożysz przez 100 g: 0,8·100=80. Ta metoda jest dobra, gdy masa próbki nie dzieli 100 "ładnie", ale wymaga ostrożności w rachunkach na ułamkach/dziesiętnych.
Zależy od wewnętrznych procedur i skali zjawiska. Dla częstych drobnych wad wygodna bywa jednostka na 100 g, bo daje czytelne liczby. Przy rzadkich wadach lub dużych partiach stosuje się czasem przeliczenie na 1 kg albo na określoną objętość, by wynik był porównywalny i "statystycznie stabilniejszy".
Użyj kontroli rozsądku: 100 g to znacznie więcej niż 5 g, więc wynik musi być znacznie większy niż 4. Dokładnie 100 g jest 20 razy większe, więc wynik powinien być około 20 razy większy niż 4, czyli około 80. Taka ocena pomaga wyłapać pomyłki typu 8 albo 800.
Pęcherzyki gazu to zamknięte w szkle przestrzenie wypełnione gazem. Mogą powstawać m.in. z gazów uwalnianych podczas topienia surowców, reakcji chemicznych w masie szklanej, niedostatecznego klarowania lub niewłaściwych parametrów procesu. W badaniach jakości traktuje się je jako wadę optyczną/strukturalną.
Podobnie (przez zliczanie i odnoszenie do jednostki odniesienia) ocenia się m.in. wtrącenia stałe, drobne zanieczyszczenia, smugi czy ziarnistość, zależnie od metody badania. Kluczowe jest ujednolicenie: ta sama powierzchnia, masa lub objętość odniesienia dla porównywalności wyników.
Ćwicz przeliczenia "na 100 g/1 kg/1 m²" i rozpoznawanie, czy zadanie wymaga proporcji prostej. Zapisuj zawsze mnożnik (np. 100/5=20) i dopiero potem licz. Na końcu zrób kontrolę: czy większa masa daje większą liczbę wad oraz czy jednostki w opisie i wyniku są spójne.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 79% zdających egzamin. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Liczba pęcherzyków jest proporcjonalna do masy próbki.Skoro w 5 g są 4 pęcherzyki, to w 1 g jest 4/5 pęcherzyka."

Źródła:

  • Wikipedia (PL), "Proporcja", https://pl.wikipedia.org/wiki/Proporcja_(matematyka) - dostęp 2026-03-01
  • Khan Academy, "Ratios and proportions (intro)", https://www.khanacademy.org/math/pre-algebra/pre-algebra-ratios-proportions - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Zadania z proporcji (przeliczenia na 100 g, 1 kg, 1 m8) – zestawy ćwiczeń z matematyki praktycznej
  • Materiały dydaktyczne z kontroli jakości w przemyśle szklarskim (wady szkła: pęcherze, smugi, inkluzje)
  • Notatki z metrologii i statystyki jakości (przeliczanie wyników do jednostki odniesienia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego