KWALIFIKACJA PGF4 - CZERWIEC 2016

Flarę obiektywu (lens flare) powodują odbicia i rozproszenia światła w układzie soczewek. Najczęściej pojawia się, gdy w kadrze znajduje się silne źródło światła lub jest ono tuż poza kadrem. W obrazie widać wtedy typowe symptomy: jasną poświatę, spadek kontrastu oraz refleksy świetlne (plamy, okręgi, czasem promieniste smugi) ułożone wzdłuż osi między źródłem światła a środkiem kadru. To zestaw cech charakterystycznych dla flary, odróżniający ją od wielu filtrów edycyjnych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

• Dyfuzja – jest efektem "zmiękczenia" obrazu: obniża mikro-kontrast i ostrość drobnych detali, może dawać delikatną mgiełkę na całości lub wokół jasnych partii, ale zwykle nie tworzy powtarzalnych, geometrycznych refleksów typowych dla flary.
• Chmury różnicowe – to określenie kojarzone z teksturami/strukturami (np. generowanymi proceduralnie) używanymi do tworzenia nieregularnych wzorów. Taki efekt zmieniałby fakturę tła lub wypełnień, a nie powodowałby artefaktów świetlnych zależnych od położenia źródła światła.
• Maska wyostrzająca – to technika zwiększania ostrości przez wzmacnianie kontrastu na krawędziach. Jej skutkiem ubocznym mogą być obwódki (halo) na krawędziach, ale nie pojawiają się od niej plamy i refleksy świetlne w polu obrazu. Wyostrzanie "pracuje" na konturach obiektów, a flara jest zjawiskiem związanym ze światłem i optyką.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz rozpoznać efekt na zdjęciu, najpierw ustal, czy to zjawisko optyczne (zależne od kierunku i intensywności światła), czy efekt obróbki (działający na krawędzie, tekstury albo ostrość). Flarę najłatwiej potwierdzisz, szukając refleksów i obniżenia kontrastu w pobliżu silnego światła.