W typowym silniku indukcyjnym trójfazowym (najczęściej klatkowym) łożyska są osadzone w tarczach łożyskowych (pokrywach końcowych). Aby w ogóle dostać się do łożysk, trzeba najpierw uzyskać dostęp do tarczy od strony wentylatora i/lub umożliwić wysunięcie wirnika. Z tego powodu jako jeden z pierwszych kroków demontażu usuwa się elementy zewnętrzne na końcu silnika: osłonę wentylatora i sam wentylator. Dopiero po ich zdjęciu można bezpiecznie odkręcać tarczę łożyskową, rozsuwać połówki obudowy (zależnie od wykonania) i wyjmować wirnik.
Odpowiedź "Wentylator." jest poprawna, bo wentylator jest typowym, łatwo demontowalnym osprzętem, który często zasłania śruby mocujące tarczę łożyskową i utrudnia dalszy demontaż. W praktyce warsztatowej jego zdjęcie jest naturalnym początkiem rozbiórki mechanicznej przy pracach łożyskowych.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z powodów rzeczowych:
- "Uzwojenie stojana." – uzwojenie jest częścią stojana, zwykle impregnowaną i nieprzewidzianą do demontażu w ramach standardowej wymiany łożysk. Wymiana łożysk nie wymaga rozbierania stojana do poziomu uzwojeń.
- "Tabliczkę zaciskową." – tablica/skrzyneczka zaciskowa może być odkręcana podczas innych prac (np. przepinanie wyprowadzeń, wymiana dławnic), ale nie jest pierwszym, kluczowym krokiem dla uzyskania dostępu do łożysk. Sama jej demontaż nie przybliża do tarcz łożyskowych.
- "Kondensator rozruchowy." – to element charakterystyczny dla wielu silników jednofazowych, a pytanie dotyczy silnika trójfazowego, w którym standardowo nie stosuje się kondensatora rozruchowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o wymianie łożysk, myśl o elementach, które dają dostęp do tarcz łożyskowych (osłona/wentylator, tarcze, sprzęgło/koło pasowe), a nie o częściach elektrycznych silnika.
