Kocioł kondensacyjny jest zaprojektowany tak, aby poza "zwykłym" odbiorem ciepła jawnego ze spalin (wynikającego z ich temperatury) umożliwiać także odzysk ciepła utajonego z pary wodnej obecnej w spalinach. Para wodna powstaje m.in. jako produkt spalania (szczególnie istotne przy spalaniu gazu ziemnego), a jej skroplenie uwalnia dodatkową ilość energii.
Kluczowy mechanizm to schłodzenie spalin poniżej punktu rosy. W praktyce dzieje się to w odpowiednio zaprojektowanym wymienniku ciepła, gdy instalacja grzewcza zapewnia dostatecznie niską temperaturę powrotu czynnika grzewczego. Wtedy para wodna w spalinach ulega kondensacji, a odzyskana energia trafia do obiegu grzewczego, podnosząc efektywną sprawność w porównaniu z kotłem niekondensacyjnym.
- "Kondensacyjny." – poprawne, bo odnosi się do zjawiska kondensacji pary wodnej i odzysku ciepła utajonego.
- "Przepływowy." – nazwa "przepływowy" opisuje sposób przygotowania ciepłej wody (podgrzew w przepływie) lub charakter pracy urządzenia, a nie mechanizm odzysku ciepła z pary wodnej w spalinach. Nie wskazuje na kondensację spalin.
- "Nadkrytyczny." – dotyczy parametrów pracy obiegu parowego (warunki nadkrytyczne) w energetyce zawodowej, a nie odzysku ciepła przez skraplanie pary wodnej w spalinach kotła grzewczego.
- "Odzyskowy." – sformułowanie może intuicyjnie pasować do słowa "odzysk", ale nie jest jednoznaczną, standardową nazwą typu kotła realizującego kondensację pary wodnej ze spalin. Może wprowadzać w błąd przez podobieństwo językowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "para wodna w spalinach" i "odzyskanie ciepła", to zwykle chodzi o kondensację i wykorzystanie ciepła utajonego, a więc o kocioł kondensacyjny.
