KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 6.
Który kod cyfrowy jest poprawnie zapisanym identyfikatorem działki ewidencyjnej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny identyfikator działki ewidencyjnej ma ustaloną strukturę i stosuje właściwe separatory między częścią opisującą jednostkę/obręb a numerem działki (w tym zapis z ukośnikiem dla części ułamkowej). Zapis "100611_5.0011.574/4" zachowuje pełną, logiczną strukturę, a pozostałe przykłady mają błędne separatory lub braki segmentów.

Pełne wyjaśnienie:

Identyfikator działki ewidencyjnej w praktyce EGiB powinien jednoznacznie wskazywać, gdzie leży działka (część terytorialno-ewidencyjna) oraz która to działka (numer działki). Dlatego w zapisie stosuje się uporządkowane segmenty oraz konsekwentne separatory.

Odpowiedź "100611_5.0011.574/4" jest poprawna, ponieważ zawiera komplet informacji w typowym układzie: najpierw część opisującą jednostkę/obszar ewidencyjny, następnie część obrębową, a na końcu numer działki, przy czym zapis "/4" odpowiada spotykanemu w praktyce wariantowi numeracji (część po ukośniku jako wyróżnik w ramach numeru działki).

Pozostałe propozycje są niepoprawne z powodów formalnych:

  • "10.0611.5_0011.574_4" miesza separatory i kolejność (kropki oraz podkreślenia pojawiają się w miejscach, które nie odpowiadają standardowemu podziałowi na segmenty), przez co zapis przestaje być jednoznaczny i zgodny z formatem identyfikatora.
  • "100611_5.574/4" pomija jeden z istotnych segmentów (część obrębu), więc nie zapewnia pełnej identyfikacji w strukturze EGiB.
  • "100611_5.574.4" zastępuje ukośnik kropką, co zmienia znaczenie zapisu i nie odpowiada sposobowi zapisywania numeru działki z wyróżnikiem.

Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach warto sprawdzić kompletność segmentów (czy nie brakuje części odpowiadającej obrębowi) oraz konsekwencję separatorów. Jeden błędny znak często przesądza o niepoprawności identyfikatora.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To ustandaryzowany zapis, który jednoznacznie wskazuje konkretną działkę w EGiB: łączy informację o obszarze ewidencyjnym (gdzie leży) oraz numer działki (która to jest). Dzięki temu minimalizuje ryzyko pomyłek między działkami o podobnych numerach w różnych obrębach.
Zwykle obejmuje część opisującą jednostkę/obszar ewidencyjny oraz część obrębową, a następnie numer działki. Kluczowe jest, że zapis ma ustaloną kolejność segmentów i nie można dowolnie zamieniać ich miejscami ani usuwać części, bo identyfikator przestaje być jednoznaczny.
Separatory rozdzielają segmenty identyfikatora i niosą informację o strukturze danych. Podkreślenie i kropki oddzielają poziomy podziału ewidencyjnego, a ukośnik bywa używany w numeracji działki jako wyróżnik w obrębie numeru. Zmiana separatora często oznacza błąd formatu.
Sprawdź trzy rzeczy: (1) czy zapis ma wszystkie wymagane segmenty, (2) czy separatory są konsekwentne i na "swoich" miejscach, (3) czy końcowa część wygląda jak numer działki (w tym ewentualny wyróżnik po ukośniku). Braki segmentów lub zamiana "/" na "." to typowe pułapki.
Nie. W praktyce spotyka się numery bez ukośnika oraz z ukośnikiem, gdy numer działki ma dodatkowy wyróżnik. Najważniejsze jest, aby cały identyfikator był spójny i kompletny: sama obecność lub brak ukośnika nie wystarcza do oceny, jeśli inne segmenty są błędne lub niekompletne.
Przy czynnościach katastralnych i dokumentacji: opisy działek w operacie, wykazy zmian danych ewidencyjnych, korespondencja z organem prowadzącym EGiB, przygotowanie materiałów do podziałów i ustaleń granic. Poprawny identyfikator zapobiega błędnej identyfikacji nieruchomości.
Bo separatory mają znaczenie strukturalne: wyznaczają granice segmentów. Ich przypadkowe mieszanie może "przesunąć" interpretację danych (co jest częścią jednostki, co obrębem, a co numerem działki). W systemach informatycznych taki zapis bywa odrzucany lub prowadzi do błędnego przypisania obiektu.
Najczęściej: pomijanie segmentu obrębu, mylenie miejsca podkreślenia z kropką, zastępowanie ukośnika innym znakiem oraz wybór odpowiedzi "najbardziej podobnej" bez sprawdzenia kompletności. Pomaga nawyk czytania zapisu od lewej do prawej i kontrola każdego separatora.
Nie. Identyfikator działki dotyczy EGiB (katastru) i opisuje obiekt ewidencyjny w strukturze terytorialnej. Numer księgi wieczystej dotyczy rejestru prowadzonego dla stanu prawnego nieruchomości. Na egzaminie warto rozdzielać pojęcia: ewidencyjne ≠ wieczystoksięgowe.
Najlepiej ćwiczyć na przykładach: rozbijaj identyfikator na segmenty (obszar/obręb/działka), zapisuj je poprawnie i porównuj z błędnymi wariantami. Pomaga też praktyka w programach do EGiB, gdzie format jest walidowany. Na egzaminie szukaj braków segmentów i błędnych separatorów.
info

Około 69% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że zapis "100611_5.0011.574/4" zachowuje pełną, logiczną strukturę, a pozostałe przykłady mają błędne separatory lub braki segmentów.

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z zakresu EGiB używane w technikum geodezyjnym (identyfikatory obiektów)
  • Dokumentacja i instrukcje obsługi lokalnych systemów ewidencyjnych (moduł identyfikatorów)
  • Komentarze/opracowania dydaktyczne dotyczące struktury identyfikatorów w katastrze (EGiB)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego