Digitalizacja w kontekście fotografii i archiwizacji obrazu oznacza zamianę obiektu lub zapisu analogowego na dane cyfrowe. Typowo realizuje się ją przez skanowanie (skaner płaski, skaner do filmów) albo wykonanie reprodukcji fotograficznej, a jej celem jest uzyskanie pliku, który można przechowywać, obrabiać i publikować.
Odpowiedź "Fotografia cyfrowa" jest poprawna, ponieważ taki materiał już istnieje w postaci cyfrowej (np. plik JPEG/RAW). Nie ma więc etapu "zamiany z analogu na cyfrowe" — zamiast digitalizacji wykonuje się import danych z karty, kopiowanie, backup lub konwersję formatów.
Pozostałe propozycje są przykładami materiałów, które mogą wymagać digitalizacji:
- "Film negatywowy" to nośnik analogowy; aby uzyskać plik do obróbki/udostępniania, wykonuje się skan negatywu lub cyfrową reprodukcję klatki.
- "Obwoluta książki" (okładka/element poligraficzny) jest obiektem fizycznym; do zastosowań graficznych i publikacji przygotowuje się jej skan lub zdjęcie reprodukcyjne.
- "Odbitka fotograficzna" jest papierowym nośnikiem obrazu; digitalizacja polega na zeskanowaniu odbitki, aby uzyskać plik do archiwum lub retuszu.
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać: digitalizacja dotyczy wejścia analogowego. Jeśli punkt wyjścia jest cyfrowy, mówimy raczej o imporcie, kopiowaniu, archiwizacji, obróbce lub publikacji, a nie o digitalizacji.
