KWALIFIKACJA MED8 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 23.
Który narząd na obrazie scyntygrafii znakowanej erytrocytami zaznaczono cyfrą 2?
Ilustracja przedstawia obraz scyntygrafii znakowanej erytrocytami, używany w kontekście egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Śledzionę" wynika z typowej lokalizacji śledziony w lewym podżebrzu oraz jej charakterystycznego obrysu na obrazach scyntygraficznych.
"Nerkę", "Wątrobę" i "Serce" odróżnia się głównie po położeniu (prawa/lewa strona, wysokość) i kształcie widocznej aktywności.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu należy rozpoznać narząd oznaczony cyfrą 2 na obrazie scyntygrafii z użyciem znakowanych erytrocytów. W praktyce egzaminacyjnej rozpoznanie opiera się przede wszystkim na położeniu anatomicznym (lewa/prawa strona, okolica podżebrza vs klatka piersiowa) oraz na typowym obrysie i rozkładzie aktywności.

Odpowiedź "Śledzionę" jest właściwa, gdyż śledziona w obrazowaniu planarnym najczęściej jest widoczna jako struktura w lewym podżebrzu, o dość jednorodnym sygnale i kształcie zgodnym z jej anatomią. W wielu zadaniach identyfikacyjnych właśnie relacja położenia śledziony do większej masy wątrobowej (po prawej) pomaga w rozróżnieniu narządów.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym kontekście:

  • "Nerkę" typowo lokalizuje się bardziej ku tyłowi i niżej (okolica lędźwiowa). Dodatkowo nerki występują parzyście, więc często oczekuje się obrazu dwóch struktur, a nie pojedynczej w lewym podżebrzu.
  • "Wątrobę" zwykle rozpoznaje się jako największą strukturę w prawym podżebrzu, zajmującą rozległy obszar. Jeśli oznaczony obszar jest mniejszy i po lewej stronie, nie odpowiada to typowemu obrazowi wątroby.
  • "Serce" znajduje się w klatce piersiowej, centralnie/nieco po lewej, a jego lokalizacja jest wyraźnie wyższa niż narządów jamy brzusznej. Pomyłki wynikają często z nieuwzględnienia wysokości na obrazie i orientacji projekcji.

Wskazówka do nauki: przed wyborem odpowiedzi sprawdź stronę ciała (lewo/prawo na obrazie) oraz poziom (klatka piersiowa vs jama brzuszna). Dopiero potem oceniaj kształt i wielkość struktury.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To badanie medycyny nuklearnej, w którym własne krwinki czerwone pacjenta znakowane są radioznacznikiem, a następnie rejestrowany jest rozkład aktywności gamma w organizmie. Obraz odzwierciedla obecność krwi/krążenia w tkankach i pomaga identyfikować struktury oraz nieprawidłowe ogniska.
Najpewniej po lokalizacji: śledziona leży w lewym podżebrzu. Pomaga też ocena relacji do wątroby (zwykle większa i po prawej) oraz wysokości względem serca (które jest w klatce piersiowej). W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest położenie, a dopiero potem kształt.
Bo oba narządy są miąższowe i mogą dawać dość jednorodny obraz, a zdający często kierują się samą "plamą" aktywności. Rozstrzygające jest położenie: wątroba dominuje po prawej stronie i zwykle zajmuje większy obszar niż śledziona po lewej.
Serce znajduje się wyżej, w klatce piersiowej, zwykle centralnie lub nieco po lewej. Narządy jamy brzusznej (wątroba, śledziona, nerki) leżą niżej. Jeśli na obrazie widzisz strukturę w górnej części pola widzenia, rozważ serce; jeśli w dolnej – raczej narządy jamy brzusznej.
Często tak, bo są narządem parzystym, ale zależy to od rodzaju badania, projekcji i jakości obrazu. Na egzaminie najbezpieczniej jest sprawdzić, czy w ogóle widać symetrię po obu stronach kręgosłupa i czy struktury leżą niżej w okolicy lędźwiowej, a nie w podżebrzu.
Najczęściej zdający nie uwzględniają, że obraz może być prezentowany w określonej konwencji (widok pacjenta od przodu lub od tyłu), co skutkuje zamianą stron. Aby tego uniknąć, szukaj oznaczeń stron na obrazie (L/P) i oceniaj narządy po relacji do osi ciała, nie "na oko".
Stosuje się je w wybranych badaniach, w których istotna jest obecność krwi w danej strukturze lub wykrycie nietypowego gromadzenia się krwi. Dla technika ważne jest przygotowanie, prawidłowa akwizycja i kontrola jakości obrazów, aby lekarz mógł wiarygodnie ocenić rozkład aktywności.
Najlepiej ćwiczyć na atlasach przypadków: oglądać obrazy prawidłowe w różnych projekcjach i ułożeniach. Ucz się "mapy" ciała: wątroba prawa i duża, śledziona lewa i mniejsza, serce wysoko w klatce piersiowej, nerki niżej i często parami. Regularne porównywanie obrazów zmniejsza ryzyko pomyłek.
Bo intensywność zależy od wielu czynników (dawka, czas, ustawienia, tło, cechy pacjenta) i może być myląca. Do identyfikacji narządu ważniejsze są stałe cechy: położenie, relacje przestrzenne oraz kształt. Na egzaminie wybieraj odpowiedź, która pasuje do anatomii, a nie do "najjaśniejszej plamy".
Najpierw ustal: (1) czy to klatka piersiowa czy jama brzuszna, (2) gdzie jest lewa/prawa strona, (3) jaki narząd pasuje rozmiarem i położeniem. Dopiero na końcu sprawdź, czy pozostałe odpowiedzi nie pasują przez oczywiste cechy (np. serce zbyt wysoko, nerki zwykle niżej).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 26% zdających egzamin. bardzo trudne

Materiały:

  • Atlas anatomii w diagnostyce obrazowej (rozdziały: jama brzuszna, klatka piersiowa)
  • Skrypt/atlas interpretacji badań scyntygraficznych (obrazy prawidłowe i typowe warianty)
  • Materiały dydaktyczne z medycyny nuklearnej dotyczące znakowanych elementów krwi i obrazowania planarniego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego