W fotografii obiektyw standardowy (często nazywany też "normalnym") definiuje się przez relację ogniskowej do formatu obrazu: jego ogniskowa jest zbliżona do przekątnej naświetlanej klatki (lub rejestrowanego kadru). Taki dobór ogniskowej daje kąt widzenia odbierany jako względnie "naturalny" i jest klasycznym punktem odniesienia do porównań innych obiektywów.
Dlaczego to działa? Dla danej wielkości klatki/matrycy ogniskowa determinuje kąt widzenia. Gdy ogniskowa jest krótsza niż przekątna formatu, kąt widzenia rośnie i obiektyw kwalifikuje się jako szerokokątny. Gdy ogniskowa jest wyraźnie dłuższa niż przekątna, kąt widzenia maleje i mówimy o obiektywie długoogniskowym (tele).
Odpowiedź "standardowy" jest więc poprawna, bo jedyna odnosi się bezpośrednio do definicji opartej o przekątną formatu. Pozostałe propozycje opisują inne klasy:
- "Makro" nie oznacza konkretnej ogniskowej. To określenie obiektywu (lub trybu) umożliwiającego duże powiększenia/odwzorowanie i krótką minimalną odległość ostrzenia. Obiektywy makro mogą mieć różne ogniskowe.
- "Szerokokątny" z definicji ma ogniskową krótszą (względem formatu), aby uzyskać szerszy kąt widzenia, więc nie pasuje do warunku "około przekątnej".
- "Długoogniskowy" ma ogniskową dłuższą (względem formatu), aby "przybliżać" kadr i zawężać pole widzenia, więc również nie spełnia warunku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się przekątna formatu, najczęściej chodzi o rozróżnienie "normalny/standardowy" vs "szeroki" vs "tele", a nie o przeznaczenie typu makro, portret czy sport.
