Na ilustracji widoczny jest wtyk typu BNC (charakterystyczne "bagnetowe" zaczepy oraz centralny pin). Tego typu złącza są przeznaczone do zakończania kabli koncentrycznych, czyli przewodów o budowie warstwowej: w środku znajduje się jedna żyła sygnałowa, wokół niej dielektryk (izolacja o określonej geometrii), następnie ekran (oplot i/lub folia) oraz zewnętrzny płaszcz.
Odpowiedź "D" przedstawia właśnie kabel koncentryczny: widać centralny, pojedynczy przewodnik, grubą białą warstwę izolacyjną (dielektryk) i miedziany oplot pełniący funkcję ekranu. To jest konstrukcja wymagana do prawidłowego zarobienia wtyku BNC i zapewnienia ekranowania toru sygnałowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "A" to przewód dwużyłowy (dwie równoległe żyły). Taki przewód nie ma współosiowej geometrii ani ekranu, więc nie zapewnia właściwego prowadzenia sygnału w złączu BNC.
- "B" również jest przewodem dwużyłowym (rozdzielającym się na dwie żyły). Stosuje się go typowo do zasilania lub sygnałów niesymetrycznych, ale nie do złączy koncentrycznych z ekranem.
- "C" to skrętka (kilka par skręconych żył, zwykle do sieci/telekomunikacji). Ma inną konstrukcję i inne złącza (np. modułowe), a pojedyncze pary nie odpowiadają budowie kabla koncentrycznego wymaganego przez BNC.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy dopasowania przewodu do wtyku, szukaj zgodności konstrukcyjnej (liczba żył, obecność ekranu, przekrój i warstwy), a nie tylko ogólnego wyglądu czy koloru izolacji.
