W rodzinie technologii DSL (Digital Subscriber Line) występuje kilka odmian, które różnią się przeznaczeniem i typowymi osiąganymi przepływnościami. Pytanie dotyczy doboru rodzaju modemu, aby uzyskać maksymalną prędkość pobierania rzędu 100 Mb/s. W takim ujęciu najbardziej pasuje VDSL (w praktyce często VDSL2), czyli rozwiązanie projektowane do uzyskiwania wyższych prędkości na krótszych odcinkach pary miedzianej.
Odpowiedź "VDSL" jest poprawna, ponieważ ta technologia była rozwijana właśnie po to, aby zwiększyć przepływność w porównaniu do ADSL, zwłaszcza w kierunku do abonenta (downstream). W zastosowaniach operatorów VDSL/VDSL2 bywa wykorzystywany w sieciach dostępowych, gdy do lokalu abonenta nadal dochodzi para miedziana, ale węzeł dostępowy jest bliżej klienta (np. w rozwiązaniach typu FTTx z krótką "dobitką" miedzianą).
Odpowiedź "ADSL" jest nieprawidłowa, bo jest to starsza i z reguły wolniejsza odmiana DSL, z mniejszymi typowymi maksymalnymi prędkościami pobierania niż VDSL. Odpowiedź "SDSL" jest myląca w tym kontekście: technologie określane jako SDSL/SHDSL są kojarzone z łączami bardziej symetrycznymi (podobny upload i download) i zwykle nie są wybierane po to, by maksymalizować sam downstream do poziomu 100 Mb/s. Odpowiedź "xDSL" jest niepoprawna, ponieważ "xDSL" to nazwa zbiorcza całej rodziny (ADSL, VDSL, SDSL itd.), a pytanie wymaga wskazania konkretnego rodzaju modemu.
Warto pamiętać praktycznie: osiągnięcie 100 Mb/s zależy nie tylko od typu modemu, ale też od wersji standardu, profilu, jakości i długości pary miedzianej oraz warunków zakłóceniowych. Na egzaminie jednak zwykle sprawdza się przypisanie: VDSL = wyższe prędkości w porównaniu do ADSL/SDSL.
