"Mleko pasteryzowane" ma zazwyczaj najkrótszy okres przydatności do spożycia spośród podanych przetworów, ponieważ pasteryzacja to utrwalanie cieplne o względnie łagodnym charakterze. Zabieg ten ogranicza liczbę drobnoustrojów, ale nie daje tak wysokiej trwałości jak sterylizacja, a produkt zwykle wymaga przechowywania w warunkach chłodniczych.
"Mleko sterylizowane" (w praktyce handlowej często kojarzone z UHT i wyrobami o długim terminie) jest poddawane intensywniejszemu procesowi utrwalania, co istotnie zwiększa jego trwałość mikrobiologiczną. Dlatego nie powinno być wybierane jako produkt o najkrótszej przydatności.
"Mleko zagęszczone" ma dłuższą trwałość głównie dlatego, że w procesie zagęszczania usuwa się część wody. Mniejsza dostępność wody utrudnia rozwój mikroorganizmów, a produkt jest zwykle stabilniejszy w obrocie niż mleko pasteryzowane.
"Mleko w proszku" jest produktem o bardzo niskiej zawartości wody (efekt suszenia), co daje bardzo wysoką trwałość pod warunkiem suchego przechowywania i szczelnego opakowania. Z tego powodu również nie jest to odpowiedź dotycząca najkrótszego terminu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie porównuje trwałość przetworów, rozważ dwa czynniki: siłę utrwalania cieplnego oraz zawartość/aktywność wody. Łagodniejsze utrwalanie i konieczność chłodzenia zwykle oznaczają krótszą przydatność.
