Pytanie dotyczy podziału rumowiska rzecznego ze względu na sposób transportu w cieku. Kluczowe jest sformułowanie "intensywny kontakt z dnem cieku", które wskazuje na transport denny.
"Rumowisko wleczone" (transport denne) obejmuje ziarna i okruchy przemieszczające się po dnie lub bardzo blisko dna. Ruch odbywa się przez toczenie, ślizganie oraz skoki (saltację), co oznacza częsty lub stały kontakt cząstek z dnem koryta. Taki transport silnie wpływa na kształtowanie dna (np. przemieszczenie łach, powstawanie i migracja form dennych) i ma duże znaczenie w praktyce robót utrzymaniowych i regulacyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do warunku "kontakt z dnem"?
- "Rumowisko unoszone" odnosi się do materiału przemieszczanego w toni wodnej dzięki sile nośnej i turbulencji. Cząstki nie muszą mieć stałego kontaktu z dnem, a ich ruch zależy od prędkości przepływu i struktury turbulencji.
- "Rumowisko zawieszone" to szczególny przypadek transportu w toni: drobne cząstki utrzymywane w zawieszeniu przez ruch turbulentny. Z definicji ich przemieszczanie odbywa się głównie w wodzie, a nie poprzez tarcie o dno.
- "Rumowisko rozpuszczone" nie jest transportem cząstek stałych, lecz substancji rozpuszczonych (ładunek w roztworze). Nie ma więc fizycznego kontaktu z dnem w sensie mechanicznym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się słowa "po dnie", "w kontakcie z dnem", "tarcie o dno", najczęściej chodzi o rumowisko wleczone (transport denny). Jeżeli mowa o "toni wodnej" lub "zawieszeniu", wtedy właściwe są kategorie transportu w wodzie, a nie po dnie.
