Wyłącznik silnikowy służy do ochrony silnika przed skutkami przeciążenia (zwykle człon termiczny) oraz zwarcia (zwykle człon elektromagnetyczny). W zadaniu kluczowe jest dopasowanie aparatu do danych znamionowych silnika podanych w ramce, a w praktyce przede wszystkim do prądu znamionowego In.
Aby zabezpieczenie było prawidłowe, należy sprawdzić na rysunku/oznaczeniach wyłącznika co najmniej:
- czy jest to faktycznie wyłącznik silnikowy (a nie np. sam wyłącznik nadprądowy lub stycznik),
- czy posiada zakres regulacji prądu obejmujący In silnika (In powinien mieścić się w przedziale nastawy),
- czy jest właściwy do danego rodzaju zasilania (typowo dla silników w automatyce przemysłowej – trójfazowego),
- czy jego przeznaczenie odpowiada ochronie silników, a nie wyłącznie ochronie przewodów.
Odpowiedź "Ilustracja 4." jest poprawna, ponieważ przedstawia aparat, którego parametry i zakres nastawy odpowiadają danym znamionowym silnika z ramki, dzięki czemu możliwe jest ustawienie zabezpieczenia na wartość zbliżoną do In i uzyskanie właściwej ochrony.
Pozostałe ilustracje są niepoprawne typowo z jednego z powodów: mają zbyt mały lub zbyt duży zakres nastawy prądowej względem In (nie da się poprawnie ustawić zabezpieczenia), przedstawiają aparat o innym przeznaczeniu (np. element łączeniowy bez członu przeciążeniowego) albo rozwiązanie nieadekwatne do rodzaju zasilania silnika. Na egzaminie warto wyrobić nawyk: najpierw odczytać In z ramki, potem znaleźć na aparacie zakres (np. x–y A) i dopiero wtedy wybrać rysunek.
