Sterowanie pneumatyczne pośrednie (pilotowe) rozpoznaje się po tym, że sygnał z elementu sterującego (np. przycisku, zaworu 3/2, krańcówki pneumatycznej) nie jest doprowadzony bezpośrednio do komór siłownika, lecz służy do przełączenia rozdzielacza głównego. W praktyce rozdzielacz główny obsługuje tor mocy (większy przepływ), a tor sterowania podaje jedynie niewielki strumień powietrza na króćce pilotowe rozdzielacza.
Siłownik dwustronnego działania wymaga doprowadzenia powietrza na przemian do dwóch komór, dlatego w torze mocy typowo występuje rozdzielacz wielodrogowy (często 5/2 lub 4/2). Jeżeli rozdzielacz jest bistabilny, to ma dwa położenia stabilne (tzw. "pamięć") i po zaniku sygnału sterującego pozostaje w ostatnim stanie, a siłownik zachowuje odpowiadający temu stan zasilania komór.
Poprawny schemat musi więc jednocześnie spełniać dwa warunki:
- mieć wyraźnie wydzielony stopień pośredniczący (pilotowanie rozdzielacza głównego),
- pokazywać zawór bistabilny jako element przełączający tor mocy (bez samoczynnego powrotu do położenia spoczynkowego).
Odpowiedzi niepoprawne w tego typu zadaniach zwykle przedstawiają jedną z typowych pomyłek: sterowanie bezpośrednie (sterownik zasila siłownik bez rozdzielacza głównego o większym przepływie), użycie zaworu monostabilnego (powrót sprężyną po zaniku sygnału), albo układ, w którym jest co prawda rozdzielacz, ale brak prawdziwego pilotowania (tor sterowania nie przełącza toru mocy).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź na schemacie siłownik i element, który przełącza zasilanie obu jego komór (to "tor mocy"), a dopiero potem sprawdź, czym przełączany jest ten rozdzielacz. Jeśli przełączenie realizuje osobny sygnał pneumatyczny (pilot), masz sterowanie pośrednie.
