Sieć dystrybucji zcentralizowanej to rozwiązanie, w którym kluczową rolę pełni jeden węzeł logistyczny (najczęściej magazyn centralny lub centrum dystrybucji). To właśnie z tego miejsca organizuje się kompletację i wysyłkę towarów do wielu punktów odbioru (np. sklepów, oddziałów, klientów). Taki układ bywa opisywany jako model hub-and-spoke: "hub" (centrum) zasila "szprychy" (punkty).
Dlatego schemat uznany za poprawny powinien przedstawiać:
- jeden wyraźnie wyróżniony węzeł centralny,
- wiele połączeń wychodzących z tego węzła do punktów końcowych,
- brak kilku równorzędnych magazynów regionalnych, które niezależnie obsługują klientów.
Pozostałe schematy są błędne, jeśli pokazują układ zdecentralizowany (kilka magazynów regionalnych obsługujących swoje obszary), wielostopniowy (np. magazyn centralny plus stałe magazyny pośrednie) albo układ, w którym nie da się wskazać jednego nadrzędnego węzła dystrybucji.
W praktyce dystrybucja zcentralizowana może upraszczać zarządzanie zapasami i standaryzować kompletację, ale często zwiększa odległości dostaw do odbiorców. Na egzaminie najważniejsze jest jednak rozpoznanie struktury: jeden punkt centralny zaopatruje wielu odbiorców.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw spróbuj znaleźć na rysunku węzeł, który "łączy" najwięcej relacji i z którego wynikają dostawy do pozostałych punktów. Jeśli takich węzłów jest kilka, to zwykle nie jest to sieć zcentralizowana.
