W oprawie nieprzelotowej łożysko jest osadzone w gnieździe, które nie ma przelotu na drugą stronę. Oznacza to, że zwykły dostęp "od tyłu" lub możliwość zaczepienia narzędzia za elementem jest ograniczona. W praktyce kluczowe jest więc to, skąd można uchwycić łożysko i w jakim kierunku da się bezpiecznie przyłożyć siłę demontażu.
Do takiego przypadku dobiera się ściągacz, który umożliwia chwyt od strony wewnętrznej (czyli zaczepienie/rozparcie w otworze łożyska i wyciągnięcie go z gniazda). Taki dobór ogranicza ryzyko uszkodzenia oprawy i krawędzi gniazda, a także zmniejsza prawdopodobieństwo przekoszenia łożyska podczas wyciągania.
Odpowiedź "Ściągacz 2" jest poprawna, ponieważ w ramach tej pozycji w zadaniu wskazano narzędzie właściwe do demontażu łożysk wewnętrznych osadzonych w oprawach nieprzelotowych, czyli tam, gdzie nie można zastosować chwytu zewnętrznego.
Pozostałe propozycje są błędne w tym kontekście, ponieważ odpowiadają rozwiązaniom przeznaczonym do przypadków, gdy istnieje możliwość zaczepienia narzędzia na zewnętrznej krawędzi elementu lub gdy oprawa/układ daje dostęp umożliwiający zastosowanie innych typów chwytu. W oprawie nieprzelotowej takie podejście bywa niemożliwe albo prowadzi do niszczenia gniazda, podważania narzędziem oraz pracy niezgodnej z zasadami bezpiecznego demontażu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o ściągacze zawsze najpierw oceń: (1) czy element jest "wewnętrzny" czy "zewnętrzny", (2) czy gniazdo jest przelotowe, (3) czy da się wykonać chwyt bez podważania i bez punktowego uszkadzania oprawy. Dopiero potem wybieraj typ ściągacza.
