W klasycznym podziale stosowanym w dydaktyce technicznej wyróżnia się silniki niskoprężne (zwykle odpowiadające silnikom o zapłonie iskrowym) oraz wysokoprężne (zwykle odpowiadające silnikom o zapłonie samoczynnym, czyli Diesla). Pytanie wymaga rozpoznania rodzaju silnika na podstawie schematu, czyli po obecności charakterystycznych elementów.
Odpowiedź "Niskoprężny z wtryskiem paliwa." jest poprawna, gdy schemat pokazuje cechy typowe dla silnika ZI (np. elementy związane z zapłonem iskrowym) oraz jednocześnie wskazuje na wtrysk paliwa (np. wtryskiwacz/wtryskiwacze, listwę paliwową, sterowanie wtryskiem), a nie gaźnik.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego schematu?
- "Wysokoprężny wolnossący." – silnik wysokoprężny nie wymaga układu zapłonu iskrowego. Jeśli na schemacie widoczne są elementy typowe dla ZI, ta odpowiedź odpada. Dodatkowo "wolnossący" oznacza brak doładowania, więc schemat nie powinien zawierać elementów turbosprężarki/kompresora.
- "Wysokoprężny doładowany." – wskazuje na Diesla z doładowaniem. Taka odpowiedź byłaby właściwa, gdy schemat pokazywał elementy doładowania (np. turbosprężarkę, intercooler) oraz brak typowego zapłonu iskrowego. Jeżeli schemat koncentruje się na wtrysku w silniku niskoprężnym i nie wskazuje doładowania, nie jest to trafne.
- "Niskoprężny gaźnikowy." – gaźnik to inny sposób przygotowania mieszanki niż wtrysk. Jeśli na schemacie przedstawiono wtryskiwacz(e) lub układ wtryskowy, opcja z gaźnikiem jest sprzeczna z rysunkiem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal rodzaj zapłonu (iskrowy vs samoczynny), a dopiero potem sposób zasilania (gaźnik vs wtrysk) i ewentualnie doładowanie (wolnossący vs doładowany). Unikniesz błędu polegającego na utożsamianiu słowa "wtrysk" wyłącznie z silnikiem wysokoprężnym.
