Inwentaryzacja to czynności, które mają potwierdzić, czy stany wykazane w księgach rachunkowych odpowiadają stanowi rzeczywistemu na określony dzień (np. dzień bilansowy). W praktyce stosuje się różne metody, dobierane do rodzaju składnika aktywów.
Uzgodnienie salda (często utożsamiane z potwierdzeniem salda) polega na porównaniu salda wynikającego z ksiąg z danymi pochodzącymi z wiarygodnego, niezależnego źródła. Klasycznym przykładem są środki pieniężne na rachunku bankowym: jednostka porównuje saldo konta "Rachunek bankowy" z wyciągiem bankowym lub innym potwierdzeniem otrzymanym z banku. Dzięki temu można ujawnić m.in. różnice czasowe, błędne księgowania albo operacje ujęte tylko po jednej stronie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym ujęciu:
- Środki trwałe w budowie – to składniki rzeczowe/inwestycje w toku. Ich stan zwykle potwierdza się przez weryfikację dokumentów (umowy, protokoły odbioru, faktury, kosztorysy) oraz ocenę stopnia zaawansowania, a nie przez uzgadnianie salda z zewnętrznym "posiadaczem" tych aktywów.
- Wartości niematerialne i prawne – nie mają postaci materialnej, więc nie przeprowadza się spisu z natury. Najczęściej stosuje się weryfikację (np. dokumenty nabycia, prawa licencyjne, okresy użytkowania), a samo "uzgodnienie salda" z podmiotem zewnętrznym nie jest typową metodą dla tej grupy.
- Materiały w drodze – to pozycja wymagająca ustalenia na podstawie dokumentów obrotu (np. dowody wysyłki/odbioru, dokumenty transportowe, faktury). W praktyce rozstrzyga się ją przez weryfikację dokumentów i ustalenie momentu przejścia ryzyk i korzyści, a nie przez uzgodnienie salda jak dla banku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się rachunek bankowy, a pytanie dotyczy uzgodnienia salda, najczęściej chodzi o porównanie ksiąg z wyciągiem/ potwierdzeniem banku.
