Grzejnik oporowy jest odbiornikiem rezystancyjnym, więc w normalnej pracy nie występują istotne prądy rozruchowe. Najpierw wyznacza się prąd obciążenia:
I = P / U = 3000 W / 230 V ≈ 13 A.
Wyłącznik nadprądowy powinien mieć prąd znamionowy większy od prądu roboczego obwodu, aby nie wyzwalał przy typowej pracy. Z pokazanych aparatów wartości 10 A są zbyt małe dla ok. 13 A i mogłyby zadziałać nawet bez zwarcia, tylko od obciążenia. Najbliższy sensowny dobór prądu znamionowego to 16 A.
Drugi krok to dobór charakterystyki. Dla obciążeń oporowych (grzałki, ogrzewanie, klasyczne obwody bez dużych prądów rozruchowych) typowo stosuje się charakterystykę B, która ma niższy próg zadziałania członu elektromagnetycznego niż C. Dzięki temu reakcja na zwarcia jest odpowiednio szybka, bez "opóźniania" działania bez potrzeby.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "B16" (na ilustracji oznaczona jako A). Odpowiedź "C16" ma właściwy prąd znamionowy, ale charakterystyka C jest przeznaczona raczej do obciążeń z większymi prądami rozruchowymi (np. silniki), więc w tym zastosowaniu nie jest wyborem typowym. Odpowiedzi "B10" i "C10" mają zbyt mały prąd znamionowy w stosunku do obliczonego prądu grzejnika.